باشى ، و دوست بدار براى مردم آنچه را كه براى خود دوست ميدارى تا اينكه مؤمن باشى ، و با همسايگان نيكوئى كن تا اينكه مسلمان باشى ، و بسيار كم بخندد زيرا خندهء زياد قلب را ميميراند ، و مردم همانند مردگانند مگر آن كسى كه خداى تعالى او را بصفت داشتن قناعت زندهاش فرموده باشد .
و قناعت قرار نميگيرد مگر بر دل كسى كه خود را از غم دنيا فارغ ساخته باشد ، و بقناعت خوشنود بودن اول مرحله زهد است .
و حقيقت قناعت آنست كه آدمى خود را از مشتبهات دور بدارد و باندكى از دنيا راضى باشد ( كه حرص بر جمع آورى اموال نداشته باشد ) و مهموم و مغموم نباشد بر آنچه كه از دست او رفته ( از اموال ) .
إرشاد القلوب (فارسى) — صفحه 85
پدیدآورندگان: الحسن بن محمد الديلمي
ص۸۵