اين هم خطاست شخصيتها بسان خورشيدهاى تابانى هستند كه بايد از آنها آدمى ارائه طريق بگيرد چنانكه نگاه به شمس موجب نابينايى و ماندن است ، نگاه به شخصيتها و مبهوت آنها شدن هم انسان را از حركت بازمىدارد . پس افراط و تفريط هر دو خطاست ، بلكه بايد از افكار و نظرات بزرگان استفاده نمود و حركت نمود و پيش تاخت تا خود انسان فاتح قلههاى بلند علمى شود .
در خاتمه : كلام را به دو سخن از دو حكيم بزرگ زينت مىدهيم :
1 . ارسطو دربارهء استادش افلاطون مىگويد : من افلاطون را خيلى دوست مىدارم ، ولى حقيقت را بيشتر از استادم دوست مىدارم .
2 . ملا صدرا دربارهء ابن سينا مىفرمايد : اگرچه ابن سينا نابغه است و شخصيت بزرگى است و لكن الحق احق ان يتبع .
أصول الفقه ( شرح اصول فقه ) ( فارسى ) — صفحة 272
مساهمون: الشيخ محمد رضا المظفر
ص٢٧٢