پس در آن وقت است كه فرار نمايد از تو برادرت ، و تو را فراموش كند ، و رفيقت از تو رو بر گرداند ، و دوستانت تو را از خود برانند ، و يارى ننمايند تو را زن و فرزندت ، بلكه تو هم همهء آنان را فراموش كنى از دهشت .
-
لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا - فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ
- هر آينه تو از اين روز و هول و هراس آن در غفلت بودى پس چشمت بينا گرديد و ديدى آنچه را كه شك داشتى .
پس چون آن روز را مشاهده نمائى از ديدگانت اشك حسرت بريزى و چنان بترسى كه جگرت پاره پاره گردد .
و در آن روز گناهكار ملجا و پناهگاهى پيدا نخواهد كرد و آتش جانب او شعله كشد و او فرياد زند :
وَ قالَ قَرِينُهُ هذا ما لَدَيَّ عَتِيدٌ
قرين وى ( يعنى فرشتهء موكل و شاهد او ) به دو گويد اين نتيجهء همان اعمالى است كه نزد من براى امروز تو محفوظ بوده است ، پس زفير جهنم ذليل كند كسانى را كه در دنيا خود را عزيز ميدانستند و بر ديگران فخر و تكبّر مينمودند و يا براى خدا شريك قائل ميشدند :
الَّذِي جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَأَلْقِياهُ فِي الْعَذابِ الشَّدِيدِ
پس برو در اندازند آنها را در عذاب سخت ( جهنم ) .
و خداوند در آن روز به حق و عدل حكم خواهد فرمود و فيصل خواهد داد امور و حقوق مردم را ، و داد مظلوم را از ظالم بگيرد بطورى كه فرياد ظالم در آيد و بمخاصمه برخيزد آنگاه خداوند فرمايد :
لا تَخْتَصِمُوا لَدَيَّ وَ قَدْ قَدَّمْتُ إِلَيْكُمْ بِالْوَعِيدِ
- در حضور من خصومت مكنيد كه من وعدهء عذاب شما را در كتابهاى خود براى اتمام حجت بشما از پيش