سخن كفش
رديابى از ديرباز بين بشر معمول بوده مثلا وقتى رسول اكرم ( ص ) از مكه به مدينه مهاجرت كرد و ابتدا با ابو بكر به غار ثور رفت تا از تعقيب مشركين در امان بماند عدهاى ردياب ، آثار پاى پيامبر و ابو بكر را تا دم غار پيدا كردند و دنبالگيرى نمودند اما در جلو غار كه رسيدند به علت تخمگذارى كبوتر در دهنه غار و اينكه عنكبوت بر قسمتى از دهنه آن تار تنيده بود داخل غار نشدند و از راهى كه آمده بودند برگشتند .
خلاصه ، آثار پاى دو جاندار هرگز با هم مساوى نيست زيرا همانطور كه ديديم اصولا در جهان خداوند دو چيز مساوى و يكسان را خلق نكرده تا آثار باقيمانده از آنها برابر باشد . اكنون نكتهاى را يادآور مىشويم تا خود بيازماييد و از اين امتحان ، ضمن بهرهگيرى علمى به اهميت بقاى آثار پى ببريد .
هيچ كس نيست كه مانند ديگرى كف كفش خود را بساباند علتش هم اين است كه وزن ، قد ، نحوه راه رفتن اشخاص در سايش كفش مؤثر است و چون همه مردم راه رفتن يك نواخت ندارند وزنهايشان هم متفاوت و قدهايشان گوناگون است لذا سائيدگيهاى اطراف كف كفش افراد با هم مساوى نيست . مثلا اگر چند نفر كفش مردانه « ملّى » يا « بلّا » كه داراى شكل و وزن و نمره مساوى باشد ( مثلا نمره 42 ) به پا كند پس از چندى در اطراف كف و پاشنه هر كفشى سائيدگىهايى به وجود خواهد آمد كه اگر آنها را