( 1 )
ابو اسحاق فزارى
نامش ابراهيم و پسر محمد حارث بن اسماء بن خارجة بن حصن بن حذيفة بن بدر است ، ابو اسحاق محدثى مورد اعتماد و فاضل و اهل سنت و جهاد و با اين حال پر اشتباه در حديث خود بوده است ، او در شهر مصيّصة « 1 » به سال يكصد و هشتاد و هشت و روزگار خلافت هارون درگذشته است .
عيسى بن يونس بن ابو اسحاق سبيعى
كنيهاش ابو عمرو و از مردم قبيلهء همدان و اهل كوفه بوده است و به مرز كوچ كرده و ساكن شهر حدث شده است . او محدثى استوار و مورد اعتماد است و در آغاز سال يكصد و نود و يك به روزگار خلافت هارون در حدث « 2 » درگذشته است .
مخلّد بن حسين
كنيهاش ابو محمد و از مردم بصره و پسر همسر هشام بن حسان و به همين سبب از راويان او بوده است . مخلد محدثى مورد اعتماد و فاضل بوده و از بصره كوچ كرده است و ساكن مصيصة شده است . او به سال يكصد و نود و يك به روزگار خلافت هارون در آن شهر درگذشته است .
محمد بن كثير
كنيهاش ابو يوسف و از مردم صنعاى يمن بوده كه در شام پرورش يافته است . محمد بن كثير ساكن مصيّصه شده است . او از معمر و اوزاعى و جز آن دو روايت كرده است . مىگويند در
هامش
( 1 ) شهرى بر كرانهء رود جيحان شام و ميان انطاكيه و روم و نزديك طرسوس است . به معجم البلدان مراجعه شود .
( 2 ) از قلعههاى استوار مرزى ميان ملطيه و سمياط ، به ياقوت ، معجم البلدان ، ج 3 ، ص 231 ، چاپ مصر مراجعه شود .