( 1 ) حسل بن عامر بن لوىّ .
عبد الله بن نافع
ابن ثابت بن عبد الله بن زبير بن عوّام بن خويلد بن اسد بن عبد العزّى بن قصى . مادرش كنيزى به نام عصيمه بوده است .
مصعب بن عبد الله
ابن مصعب بن ثابت بن عبد الله بن زبير بن عوام . مادرش به نام امة الجبّار و دختر ابراهيم بن جعفر بن مصعب بن زبير بن عوّام بوده است .
عتيق بن يعقوب
ابن صديق بن موسى بن عبد الله بن زبير بن عوّام . كنيهاش ابو بكر است و مادرش حفصة دختر عمر بن عتيق بن عامر بن عبد الله بن زبير است . نياى مادرى عتيق يعنى عمر بن عتيق همراه پدرش عتيق در قديد كشته شدند .
عتيق بن يعقوب گوشهگيرى كرده و در سوارقيّة [ 1 ] ساكن شده بود . سپس به مدينه برگشت و آن جا ماند و پيوسته به مالك بن انس بود و كتاب موطاء مالك و ديگر كتابهاى او را مىنوشت ، سپس پيوسته به عبد الله بن عبد العزيز عمرى عابد بود .
عتيق همواره در زندگى خود از مسلمانان برگزيده بود و به سال دويست و بيست و هفت يا دويست و بيست و هشت درگذشت . [ 2 ]
هامش
[ 1 ] . نام دهكدهيى ميان مكه و مدينه كه ابو بكر آنجا آب و زمين داشته است . به معجم البلدان مراجعه شود .
[ 2 ] . از اين عبارت و نيز از شرح حال عبد الجبار كه پس از اين آمده است روشن مىشود كه محمد بن سعد مولف طبقات تا سال 228 زنده بوده است و اينكه برخى از تذكره نويسان مرگ او را به سال دويست و بيست و دو نوشتهاند صحيح نيست . لطفا به مقدمه جلد اول ترجمه طبقات مراجعه شود - م .