در نكاح الثالث اذا تعلق النهى المولوى التحريمى او التنزيهى بالمعاملة بما هو فعل مباشرى سوم اينكه وقتى نهى مولوى تحريمى يا كراهتى به معاملهاى از آن جهت كه عملى است كه مكلف به آن اقدام مىكند ، تعلق بگيرد كالعقد الصادر عن المحرم فى حال الاحرام بان يكون المبغوض صدور عقد النكاح فى هذه الحالة من دون ان يكون نفس العمل بما هو هو مبغوضا و مزجورا عنه مانند عقد ازدواج از شخصى كه محرم است و در حالت احرام صورت بگيرد كه آنچه مبغوض و مورد نفرت شارع هست ، صدور عقد نكاح در حال احرام مىباشد بدون اينكه از خود نكاح بهخودىخود نهى شده و مورد نفرت قرار گرفته باشد [ يعنى نفس نكاح بهخودىخود بد نيست اما در حال احرام از آن نهى شده است ] فالظاهر عدم اقتضائه الفساد لان غاية النهى هى مبغوضية نفس العمل ( العقد فى هذه الحالة ) و هو لا يلازم الفساد پس ظاهرا اينگونه نهىها دلالتى بر فساد ندارد زيرا نهايت چيزى كه از اينگونه موارد بدست مىآيد اين است كه نفس اين كار يعنى ازدواج در حال احرام مبغوض است كه اين هم دلالت بر فساد و بطلان ندارد و ليس العقد امرا عباديا حتى لا يجتمع مع النهى و عقد ازدواج يك مسئله عبادى نيست كه با
الموجز في أصول الفقه ( فارسى ) — Page 315
Contributors: الشيخ جعفر السبحاني
P.315