و پوزشى به سوى پروردگار شما و باشد كه ايشان بپرهيزند ، پس چون فراموش كردند آنچه پند داده شدند به آن ، آنانى را كه از بدى نهى مىكردند ، نجات داديم و آنان را كه ستم مىكردند به سبب كار ناپسنديده كه انجام مىدادند به عذابى دردناك گرفتيم . »
( 1 ) امير المؤمنين على ( ع ) فرموده است ، اى مؤمنان ! هر كس ببيند ظلم و ستمى مىشود و ناپسنديدهيى ببيند كه مردم را به انجام آن فرا مىخوانند و حد اقل با دل خود آن را انكار كند ، همانا خودش سلامت يافته و از عذاب رهايى مىيابد و هر كس آن را با زبان انكار كند و بگويد پاداش مىيابد - و او از شخص اول برتر است - و آن كس كه با شمشير آن را انكار كند تا كلمهء خداوند برتر و گفتار ستمگران پست شود ، او كسى است كه به راه رستگارى رسيده و به راه راست ايستاده و نور يقين در دلش تابان شده است . « 1 »
( 2 ) امام باقر ( ع ) فرموده است ، امر به معروف و نهى از منكر ، دو آفريده از آفريدههاى خداوند است . هر كس آن دو را يارى دهد ، خدايش عزت مىبخشد و هر كس آن دو را رها كند و خوار بشمرد ، خدايش زبون مىفرمايد . « 2 »
( 3 ) امام صادق ( ع ) فرموده است ، كسى امر به معروف و نهى از منكر مىكند كه در او سه خصلت باشد : به آنچه فرمان مىدهد ، دانا باشد و عمل كند . از آنچه نهى مىكند ، خود انجام ندهد . در هر دو مورد رعايت عدل و مهربانى را بكند . « 3 »
( 4 ) پيامبر ( ص ) فرمودهاند : هر كس امر به معروف كند و نهى از منكر نمايد يا به كار خيرى اشاره و راهنمايى كند ، در پاداش آن شريك است . « 4 »
( 5 ) و همان حضرت فرمودهاند : كسى از امت خود را در خواب ديدم كه شرارههاى آتش از هر سو او را فرا گرفته بود . امر به معروف و نهى از منكر او آمدند و او را از ميان شرارهها نجات دادند و همراه فرشتگانش قرار دادند . « 5 »
هامش
( 1 ) . در شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد ، ص 305 ، ج 19 ، چاپ محمد ابو الفضل ابراهيم ، مصر ، بدون ذكر سند ، و در وسائل الشيعهء شيخ حر عاملى ، ص 405 ، ج 11 هم آمده است . م .
( 2 ) . فروع كافى ، ص 344 ، ج 1 ، و تهذيب الاحكام طوسى ، ص 52 ، ج 2 . م .
( 3 ) . خصال صدوق ، ص 68 ، ج 1 . م .
( 4 ) . فروع كافى ، ص 343 ، ج 1 ، و تهذيب ، ص 57 ، ج 2 . م .
( 5 ) . فضائل الاشهر الثلاثهء صدوق ، ص 113 . م .