هامش
- واز ايشان است ، مهدى اين أمت .
مفضل بن عمرو گويد : ازجعفر صادق عليه السلام از تأويل اين آيهء مباركه سؤال كردم .
قال : يعني بهذه الآية الإمامة ، جعلها في عقب الحسين إلى يوم القيامة .
فرمود : از اين آية : امامت را خواسته كه تا قيامت در أولاد حسين عليه السلام گذاشته است . عرض كرد : « چگونه است كه اين كرامت را از أولاد حسن برداشت ودر أولاد حسين گذاشت ؟ » فرمود : « همانا موسى وهارون دو پيغمبر مرسل ودو برادر بودند . خداوند نبوت را در صلب هارون گذاشت : دون صلب موسى وسخن به اينجا آورد كه : خداوند در كردار خويش حكيم است . « لا يُسأل عمّا يفعل وهم يُسألون » از أو سؤال نمىكنند از آنچه مىكند واز ديگران پرسش مىنمايد .
سپهر ، ناسخ التواريخ سيد الشهدا عليه السلام ، 1 / 111