هامش
فاطمه عليها السلام گفت : من چنين فرزندى نمىخواهم .
حضرت فرمود كه : حق تعالى بعد از أو امامت را در فرزندان أو قرار داده است تا روز قيامت .
حضرت فاطمه عليها السلام گفت : راضى شدم . »
مجلسي ، جلاء العيون ، / 534
در خبر است كه قبل از ولادت حسين عليه السلام ، موافق روايت ابن بابويه كه سند به جعفر صادق عليه السلام مىرساند ، وابن شهرآشوب در مناقب ، وصاحب فضائل الصحابة ، ودر كتاب علل الشرايع سند به عبد الرحمان بن مثناى هاشمي منتهى مىشود .
قال : قُلتُ لأبي عبداللَّه عليه السلام : جُعِلتُ فِداك مِن أينَ جاءَ لِوُلد الحُسينِ الفضلُ على وُلدِ الحسن وهُما يجريانِ في شرعٍ واحدٍ ؟ فقالَ : لا أراكُم تَأخُذون بِهِ .
مىگويد : خدمت صادق آل محمد عليه السلام عرض كردم : « فداى تو شوم ! از كجاست فضيلت فرزندان حسين بر أولاد حسن وحال آنكه ايشان در طريق واحد ومكان ومنزلت واحدند ؟ »
فرمود : « مگر معتقد نيستيد وباور نداريد آنچه من گويم وبيان سبب فرمايم ، همانا جبرئيل به رسول خداى نازل شد وعرض كرد كه از براي تو پسرى متولد خواهد شد كه بعد از تو به دست امّت تو شربت شهادت خواهد نوشيد ؟ »
فرمود : « مرا با چنين پسر حاجت نيست . »
سه كرّت در ميان ايشان اين مخاطبت رفت . آنگاه رسول خدا ، أمير المؤمنين را طلب فرمود وگفت : « مرا جبرئيل خبري به اينگونه آورد . »
على نيز فرمود : « مرا به چنين فرزند رغبتي نيست . »
همچنان اين گفتار سه كرّت تكرار يافت ودر كرّت سيّم فرمود : « آن فرزند خداوند امامت خواهد بود وآثار پيغمبران را به وراثت وعلوم اولين وآخرين را به تمامت خواهد داشت . »
آنگاه فاطمه عليها السلام را مخاطب داشت وفرمود : « خداوند تو را بشارت مىدهد به فرزندى كه امّت من بعد از من أو را عرضهء شهادت دارند . »
عرض كرد : « اى پدر ! اين چنين فرزند نخواهم . »
همچنان سه كرّت اين سخن أعادت شد . در كرّت سيّم فرمود : « اين فرزند كه از تو آيد ، فرزندان أو پيشوايان دين من ووارث آثار من وخازن علم من خواهند بود . »
فاطمه عرض كرد : « اى پدر ! به قضاى خدا رضا دادم . »
پس به حسين عليه السلام حمل يافت وپس از شش ماه بار فرو گذاشت وفرزند شش ماهه نپايد جز حسين وعيسى ( وبه روايتي يحيى ) اين دو تن زندگانى يافتند .
سپهر ، ناسخ التواريخ سيّد الشهدا عليه السلام ، 1 / 8 - 9
وديگر در كتاب علل الشرايع در ذيل حديثي كه در فضيلت أولاد حسين بر فرزندان حسن وارد است ، چنانكه مذكور شد ، جعفر صادق عليه السلام مىفرمايد : چون حسين عليه السلام متولد شد .
فَكفَّلتهُ أمّ سلمة وكان رسولُ اللَّه صلى الله عليه وآله وسلم يأتيهِ في كلِّ يومٍ ويضعُ لِسانهُ في فَمِ الحسين فيمُصُّهُ حتّى يروي ، فأنبتَ اللَّهُ عزّ وجلّ لحمَهُ مِن لحمِ رسولِ اللَّهِ ولم يرضَعْ مِن فاطمةَ ولا مِن غيرها لَبَنا قَطُّ ، فلِذا أنزل اللَّهُ تبارك