بعدها « 1 » .
البهبهاني ، الدّمعة السّاكبة ، 4 / 330 / مثله الدّربنديّ ، أسرار الشّهادة ، / 370
[ عن شهاب الدّين العامليّ ] ورجع إلى أبيه وهو يقول : يا أبتاه ! هل شربة من الماء أتقوّى بها على أعداء اللَّه ورسوله صلى الله عليه وآله ؟ فقال له أبوه : صبراً يا بُنيّ حتّى تلقى جدّك ، فيسقيك شربة لا ظمأ بعدها . « 2 »
الدّربنديّ ، أسرار الشّهادة ، / 370
هامش
( 1 ) - [ أضاف في الأسرار : فعد بارك اللَّه فيك ] .
( 2 ) - اين وقت حدت حر 1 ، شدت عطش ، كثرت جراحت وثقل سلاح اورا عظيمآسيبكرد ونيرومندى اورا كاهش داد . علىاكبر از ميان سپاه اعدا عنان برتافت وصف بشكافت وبه حضرت پدر آمد وفرياد برداشت :
يا أبة ! العطش قد قتلني وثقل الحديد أجهدني . فهل إلى شربة من ماء سبيل أتقوى بها على الأعداء ؟
عرض كرد : « اى پدر ! تشنگى مرا كشت وثقل سلاح مرا به تعبى عظيم افكند . آيا به شربتى آب دست توان يافت تا در مقاتلت اعدا قوتى به دست كنم ؟ »
وخون از اندام مباركش مىپالود 2 وتنش از آهار 3 خون چنان مىنمود كه جلباب احمر 4 دربر كرده [ بود ] . حسين عليه السلام در أو نگريست وسخت بگريست .
وقال : يا بنيّ ! يعزّ على محمّد وعلى عليّ بن أبي طالب وعليَّ أن تدعوهم فلا يجيبوك ، وتستغيث بهم فلا يغيثوك . يا بنيّ ! هات لسانك ! فمصّه .
فرمود : « اى فرزند ! بر محمد وبر على وبر من عظيم گران مىآيد كه ايشان را دعوت كنى وأجابت نفرمايند واستغاثه كنى وأعانت ننمايند . »
وزبان علىاكبر را در دهان مبارك گذاشت وبمكيد وخاتم خويش را بدو داد وفرمان كرد كه در دهان بگذارد .
وقال : أمسكه في فيك وارجع إلى قتال عدوّك ، فإنّي أرجو أنّك لا تُمسي حتّى يسقيك جدّك بكأسه الأوفى شربة لا تظمأ بعدها أبداً .
فرمود : « اى پسر ! اين خاتم را در دهان نگاهدار وبه جهاد دشمنان بازشتاب ؛ همانا روز را بيگاه نكرده باشى 5 كه جدت به شربتى تورا سقايت كند كه از آن پس هرگز تشنه نشوى . »
1 . حدت حر : شدت گرما .
2 . پالودن : صاف كردن وصاف شدن . مقصود اين است كه قطرات خون مانند قطرات آب از تنش كه مانند صافي ( آبكش ) سوراخ سوراخ شده بود ، مىريخت .
3 . آهار : آشى كه بر كاغذ وجامه مالند تا سبب تقويت آن گردد .
4 . جلباب : رولباسى ؛ احمر : سرخ .
5 . امروز شب نشده .
سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 2 / 352 - 353
وبه حضرت پدر باز شد واز تشنگى خود باز گفت : « فقال له الحسين : صبراً يا بنيّ ، يسقيك جدّك بالكأس الأوفى . »
امام حسين عليه السلام فرمود : « اى پسرك من ! بر تشنگى وتشنه كامى در اين روز واين روزگار شكيبا باش ! چه ، تورا جدت با كاسهء لبريز كه هرگز از آن پس تشنه نشوى ، سيراب مىكند . »
وآن حضرت ديگرباره به ميدان تاخت وچندان نبرد آزمود كه چهل وچهار تن از آن مردم خبيث را به در كات جحيم مقيم ساخت . آنگاه خويشتن سلاماللَّه عليه گلگون كفن به جوار رحمت ورضوان حضرت ذىالمنن وكن 1 جست .
1 . وكن : قرار گرفتن ، نشستن .
سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت سجاد عليه السلام ، 2 / 119