كسب كردند . ودر آخر پس از بيان فرقهاى ميان أو ، وطرف مقابلش واثبات فضايل براي خود ورذايل براي وى ، به نصيحت أو پرداخته وأو را از دو كار منع فرموده است :
الف - اين كه در وجود خود براي شيطان ، بهره ونصيب قرار دهد ، يعنى از هوا وهوس پيروى نكند .
( 57354 - 57343 ) ب - شيطان را در وجود خود راه ندهد ، كناية از آن كه تحت تأثير شيطان واقع نشود وباب وسوسههاى وى را بر روى خود ، باز نكند ، اين كه حضرت ، معاوية را از اين دو مطلب نهى فرموده است دليل بر آن است كه أو در نفس خود براي شيطان بهرهاى قرار داده وهم أو را به خود راه داده بوده است ، واين نهى حضرت از باب توبيخ وسرزنش أو ، بر اين كارهاى ناروا بوده است . توفيق از خداست .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحه 676
پدیدآورندگان: ابن ميثم البحراني
ص۶۷۶