( 1219 ) 219 - گفتار آن حضرت ( ع ) است :
لِلَّهِ بَلَاءُ فُلَانٍ فَلَقَدْ قَوَّمَ الْأَوَدَ وَدَاوَى الْعَمَدَ - وَأَقَامَ السُّنَّةَ وَخَلَّفَ الْفِتْنَةَ - ذَهَبَ نَقِيَّ الثَّوْبِ قَلِيلَ الْعَيْبِ - أَصَابَ خَيْرَهَا وَسَبَقَ شَرَّهَا - أَدَّى إِلَى اللَّهِ طَاعَتَهُ وَاتَّقَاهُ بِحَقِّهِ - رَحَلَ وَتَرَكَهُمْ فِي طُرُقٍ مُتَشَعِّبَةٍ - لَا يَهْتَدِي بِهَا الضَّالُّ وَلَا يَسْتَيْقِنُ الْمُهْتَدِي ( 54059 - 54014 )
[ لغات ]
( أود ) : لنگى ( عمد ) : بيمارى ويژه شتر است كه درون كوهانش از شدّت بار وغيره متورّم مىشود در حالي كه ظاهرش بىعيب وسالم است .
[ ترجمه ]
« خداوند شهرهاى فلان را آباد دارد ، يا به أو خير دهد كه ناهمواريها را هموار وبيماريها را مداوا كرد ، سنّت را بر پا داشت وفتنه را پشت سر گذاشت ، با جامهء پاك وكم عيب از دنيا رخت بر بست ، نيكى خلافت را دريافت وپيش از رسيدن شرّ آن از دنيا رفت ، وظيفهء الهى خود را انجام داد واز نافرمانى أو پرهيز كرد أو خود رفت ولى مردم را در ميان راههاى مختلف رها ساخت كه گم گشته در آن راهى نمىيابد وراه يافته به يقين وباور نمىرسد . »