بىتوجّهى با پارسايى از كارهاى دنيوي وأموري كه مربوط به جزئيات دنيا باشد ، مضر نيست كه بماند چه بسا كه سبب نجات از عذاب آخرت هم باشد .
3 - طمع ودلبستگى آنها در غير مسير حق ، بدين معنى كه حضرت از بيتالمال بيش از استحقاق به آنها ببخشد . تا دعوت آن بزرگوار را أجابت كنند وهمراه وى به پيكار با دشمن برخيزند . گويا امام ( ع ) علّت تخلّف وعدم أطاعت برخى آنان را طمع ودلبستگى به مال دنيا وبخشش فزونتر ، بدون استحقاق تشخيص داده بود . چنان كه معاوية نسبت به اطرافيانش چنين مىكرد .
حضرت اين بيان را در اشاره به همين انتظار بيجاى آنان فرمود وزشتى اين عمل را گوشزد كرده كه اين طمعى است در غير مسير حق وخداوند به حقيقت امر آگاه است وبس .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحه 115
پدیدآورندگان: ابن ميثم البحراني
ص۱۱۵