18 - « 18 » امام صادق ( ع ) فرمود : مصافحهء مؤمن هزار حسنه دارد .
127 - باب استحباب مصافحه و حدود و چگونگى آن
1 - « 1 » هشام بن سالم گويد : از امام صادق ( ع ) حدّ مصافحه را پرسيدم : فرمود :
به اندازهء گردش دور درخت خرماست ( يعنى اگر به اندازهء گردش دور درخت خرما از يك ديگر جدا شوند مستحب است كه با يك ديگر مصافحه كنند ) .
2 - « 2 » ابو عبيده گويد : من در يك كجاوه با امام صادق ( ع ) بودم ، اوّل من سوار مركب مىشدم سپس آن حضرت ، وقتى كه قرار مىگرفتيم ، حضرت به من سلام مىكرد و مانند مردى كه رفيق خود را بتازگى نديده ، احوال پرسى و مصافحه مىكرد ، و در وقت پياده شدن او پيش از من پياده مىشد و چون بر زمين قرار مىگرفتيم ، سلام مىكرد . و همانند كسى كه رفيقش را بتازگى نديده احوال پرسى مىنمود . عرض كردم يا ابن رسول اللَّه شما كارى مىكنيد كه هيچ كس از مردم نزد ما نمىكند ، و اگر يك بار هم انجام دهد زياد است ، فرمود : مگر ثواب مصافحه را نمىدانى ؟ چون دو مؤمن به هم برسند و مصافحه نمايند ، گناهانشان همواره مانند برگ درخت فرو مىريزد ، و خداوند به آنها توجّه مىكند تا از يك ديگر جدا شوند .
3 - « 3 » ابو عبيده حذّاء گويد : از مدينه تا مكّه در يك طرف كجاوه همراه امام صادق ( ع ) بودم ، حضرت در بين راه پياده شد و كارش را انجام داد و برگشت فرمود : دستت را بده ، دستم را دراز كردم ، حضرت چنان فشرد كه در انگشتانم
پاورقی
( 18 ) ارشاد ديلمى . باب 127 .
( 1 ) ( باب 127 : ) اصول كافى ، ص 400 ( باب المصافحه )
( 2 ) اصول كافى ، ص 398 .
( 3 ) اصول كافى ، ص 399 .