در نواحى سوريه و لبنان در زير فشار متعصبان روزگار مىگذراندند ، بويژه از آن رو كه به سبب رقابت بين سلسله صفوى و سلاطين عثمانى دامنهء اين اختلافات مذهبى بالا گرفته بود . لذا بعيد نيست كه همين اختناق موجود در آن بلاد و آزاد گذاشتن و تشويق علما و قدردانى از علم در ايران باعث شده شيخ كه در عنفوان جوانى براى تبليغ و ترويج مذهب شورى در سر داشته است براى هميشه اقامت در مشهد را بر وطن مألوف ترجيح داده باشد .
شيخ در اين استان رحل اقامت افكند و به افاده و نشر احاديث همت گماشت و شاگردانى تربيت كرد . وى در زمان اقامت در مشهد دو سفر ديگر به حج رفت .
تأليفات شيخ
شيخ بالغ بر بيست رساله و كتاب نوشته كه از آن جمله وسائل الشيعه مىباشد كه از حدود هفتاد كتاب جمع آورى شده و اخيرا در بيست جلد در ايران و بيروت به چاپ رسيده است و شيخ با تأليف وسائل كه بالغ بر بيست سال به طول انجاميد كار استنباط احكام را بسى آسان ساخت و از اين جهت حق بزرگى بر مكتب فقهى شيعه دارد .
شيخ در فقه و رجال و رياضيّات عالمى متبحّر بوده در اين زمينه كتابهايى تأليف كرده ، و نيز از شعر بهرهء وافى داشته است . مجموع اشعار وى بالغ بر بيست هزار بوده ، نامبرده از قريحهء ادبى خود در علوم استفاده كرده و منظومههايى در فنون مختلف سروده كه از آن جمله منظومهاى در زكات ، منظومهاى در هندسه ، و منظومهاى در تاريخ پيغمبر و ائمه است .
وفات شيخ در سال 1104 هجرى روى داد و آرامگاهش در جوار مرقد منور على بن موسى الرضا ( ع ) در يكى از حجرات تحتانى مدرسهء ميرزا جعفر مىباشد .