100 - استحباب تقسيم وقت بين دوستان به طور مساوى 110
101 - باب استحباب سؤال كردن از نام و نام خانوادگى و نسب و حال دوست و همنشين 111
102 - باب كراهت از بين رفتن شرم و حيا بين دوستان 112
103 - باب انتخاب دوستانى كه نمازشان را بموقع مىخوانند و نسبت به دوستان نيكى مىكنند 114
104 - باب استحباب خوشخويى با مردم 114
105 - باب استحباب انس و الفت با مردم 119
106 - باب استحباب خوشرفتارى با مردم 119
107 - باب استحباب خوشرويى و خوش برخوردى 120
108 - باب وجوب راستگويى 122
109 - باب استحباب صدق وعده ، گرچه يك سال طول بكشد 123
110 - باب مستحب بودن حيا 124
111 - باب جايز نبودن شرم و حيا داشتن از پرسش كردن در باره احكام دين 126
112 - باب استحباب عفو و گذشت 127
113 - باب استحباب عفو از ستمگر ، صلهء رحم ، احسان و نيكى . . . 129
114 - باب استحباب فروخوردن خشم 131
115 - باب استحباب فروخوردن خشم از دشمنان دين در زمان حكومتشان 134
116 - باب استحباب صبر در برابر حسودان و مانند آن 135
117 - باب استحباب سكوت ، مگر در امور خير 136
118 - باب استحباب سخن گفتن در جايى كه سكوت روا نيست 139
119 - باب وجوب نگهدارى زبان از آنچه كه گفتنش روا نيست 141
120 - باب كراهت گفتار زياد در غير ذكر خدا 145
121 - باب استحباب مدارا كردن با مردم 147
122 - باب وجوب ادا كردن حقوق واجب و مستحبّ مؤمن 150
123 - باب تأكيد استحباب رعايت حقّ عالم 159
124 - باب استحباب لطف و محبّت و به ديدار همديگر رفتن 160
آداب معاشرت از ديدگاه معصومان ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 10
مساهمون: الحر العاملي
ص١٠