حفظ كند و از كسى جز پروردگارش چيزى نخواهد .
( 1 ) 18 - امام عليه السلام فرمود :
« من عتب على الزمان طالت معتبته . . . »
« كسى كه بر زمان خشم گيرد ، خشم و ناراحتيش روزافزون گردد . »
براستى آن كه بر زمان خشم مىكند ، خشم و ناراحتيش طولانى مىشود و اين مسأله به خاطر گرفتاريها و مشكلات و ناراحتيهاى زياد او خواهد بود .
بخصوص نسبت به آزادگان كه ضربات روزگار به ايشان پياپى و سنگدليش با آنان هميشگى است .
( 2 ) 19 - امام عليه السلام فرمود :
« ما استغنى أحد من الناس إلا افتقر الناس اليه . »
« هيچ كس از مردم اظهار بىنيازى نكرد مگر آن كه مردم به او نيازمند گرديدند . »
براستى كسى كه بدانچه دارد و يا با علم و دانش خود اظهار بىنيازى كند ، بيقين مردم به او نيازمند خواهند بود و از او بىنياز نمىشوند .
( 3 ) 20 - امام عليه السلام فرمود :
« الكريم يبتهج بفضله ، و اللئيم يفتخر بملكه . . . »
« شخص بزرگوار به فضل خودش خرسند است اما آدم فرومايه به ملك و دارايى خودش مىبالد . »
در حقيقت اين سخن واقعيت انسان بزرگوار و شخص فرومايه را بيان كرده و مىگويد : شخص بزرگوار شادمان و مفتخر است به آن فضل و احسانى كه نسبت به مردم مىكند ولى آدم فرومايه به موجودى خود از اموال و كالاهايى كه سرانجام به خاك بازمىگردند ، مىبالد زيرا كه او فاقد هر نوع صفت ارزنده و خصلت
حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي ) — صفحة 202
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٢٠٢