تخطي إلى المحتوى الرئيسي

صفويه در عرصه دين ، فرهنگ و سياست ( فارسى ) — صفحة 330

مساهمون:

ص٣٣٠
مسافرى را كه پس از « زوال » حركت كرده ، بيان كرده است . 33 - رسالة فى صلاة الجمعة / محمد علىّ بن محمد حسين مرعشى شهرستانى ( م 1278 ) اين كتاب در اثبات عدم وجوب عينى نماز جمعه نگاشته شده است . آقا بزرگ ( ذريعه 15 / 76 ش 501 ) از آن ياد كرده و يادآور شده كه نسخه‌اى از آن را ديده است . 34 - رسالة فى صلاة الجمعة / شيخ مرتضى حايرى ( م 1406 ) اين اثر شرح قواعد علامه حلى بوده و در قم توسط دفتر تبليغات اسلامى به چاپ رسيده است . 35 - رسالة فى صلاة الجمعة / مولى مهدى قمشه‌اى ( م 1281 ) اين اثر ، نه رساله ، بلكه كتابى است مفصل كه مؤلف سى دليل بر اثبات عينيت نماز جمعه آورده و در سال 1280 از تأليف آن فراغت يافته است ( ذريعه ، 15 / 81 - 82 ، ش 532 ) . 36 - رسالة فى صلاة الجمعة / ميرزا حسن بن امان الله دهلوى عظيم‌آبادى ( م . ح 1260 ) مؤلف از شاگردان سيد كاظم رشتى است و آقا بزرگ ( ذريعه ، 15 / 69 ش 568 ) نسخه‌اى از كتاب وى را ديده است . آقا بزرگ در الكرام البررة ، ج 1 ، ص 307 ، ش 627 از وى ياد كرده ، اما از اين اثر او نامى نبرده است . رساله‌اى با نام صلاة الجمعة و العيدين از مؤلفى ناشناخته كه رساله‌اش را در عظيم‌آباد هند به سال 1231 تأليف كرده در كتابخانهء آية الله مرعشى ( فهرست ، 16 / 279 ، ش 6411 ) موجود است . محتمل است اين دو يكى باشد . 37 - رسالهء شريفهء علميه در فريضهء جمعه / نصر الله شمس الهدى اين رساله در سال 1331 شمسى در تهران به چاپ رسيده است . 38 - رسالة فى صلاة الجمعة / ميرزا محمود شهابى مؤلف از استادان بنام سالهاى اخير دانشگاه تهران است . وى در اين رساله به وجوب نماز جمعه قائل شده است ( ذريعه 15 / 81 ش ، 530 ) . 39 - رسالة فى صلاة الجمعة / ميرزا احمد بن ابو الحسن ، محقق لارى اصطهباناتى ( م 1354 ) او اين رساله را به دستور آية الله مرحوم سيد عبد الحسين لارى نگاشته است . آقا بزرگ در ذريعه 15 / 63 ش 441 از اين كتاب و در نقباء البشر ، ج 1 ، ص 89 ، ش 205 از خود او ياد كرده است . 40 - رسالة فى صلاة الجمعة / سيد ناصر بن سيد هاشم موسوى احسايى آقا بزرگ ( ذريعه ، 15 / 82 ش 533 ) تنها به ياد از نام كتاب و مؤلف اكتفا كرده است . 41 - صلاة الجمعة و العيدين فى مصادر الفريقين / تحقيق و نشر : المديرية العامة لأئمة الجمعة ( قم 1414 )
صفويه در عرصه دين ، فرهنگ و سياست ( فارسى ) — صفحة 330 | الشيخ رسول جعفريان