حسينقلى خان كلهر كرمانشهانى ( ص 277 - ص 205 چاپ اول )
پسر مصطفى قلى خان پسر حاج شهباز خان كلهر بانى مسجد و مدرسه و حمام و واقف مستغلات بر آنها در كرمانشاه كه در 1257 درگذشت . سلطانى در 1247 متولد شد . از آثار ديگر او « تمثال البديع و نور اليقين » و « شكرستان » است . ( الذريعه ، ج 9 ق 2 ص 461 ) .
ميرزا جعفر همدانى ( ص 277 - ص 205 چاپ اول )
شاگرد ميرزا ابو القاسم ذو الرياستين بود و پس از مرگ او به طهران آمد و مدتى منزوى بود تا اينكه امير كبير او را شناخت و به خود نزديك گردانيد . اما پس از قتل امير او نيز در جوانى درگذشت . ديوانش از روى نسخهء بهاء الدين ساعد الملك نوهء ذو الرياستين در 1313 چاپ شد .
رياض در موسيقى و خط نسخ و شكسته نيز مهارت داشت . « گنج شايگان » نيز او اوست ( الذريعه ، ج 9 ق 2 ص 395 ) .
ميرزا اسماعيل پسر وصال شيرازى ( ص 277 - ص 205 چاپ اول )
پنجمين پسر وصال ، تولد 1236 و متوفى در وباى 1286 . بلا عقب بود و اشعار پراكندهء او را برادرش يزدانى جمع كرد . ( الذريعه ، ج 9 ق 1 ص 179 )
ميرزا جواد اصفهانى ( ص 278 - ص 206 چاپ اول )
اشارهاى به او و داستانى از او در تاريخ زندگى من تأليف مرحوم عبد الله مستوفى است ( ج 1 چ 2 ص 245 تا 257 ) .
ميرزا محمد مهدى اصفهانى ( ص 279 - ص 206 چاپ اول )
از اولاد فروغ الدين اصفهانى و پدرش ميرزا محمد باقر به جهت از نستعليق - نويسان اصفهان و از مداحان منوچهر خان معتمد الدوله ( الذريعه ، ج 9 ق 1 ص 147 )