« ذهب الوفاء ذهاب امس الذّاهب * فالنّاس بين مخاتل و موارب
يفشون بينهم المودّة و الصّفا * و قلوبهم محشوّة بعقارب « 1 » »
واقدى مىگويد : جعفر ( ع ) از طبقهء پنجم تابعان مردم مدينه است .
( 1 )
وفات جعفر بن محمد عليهما السلام
واقدى مىگويد : وى در زمان خلافت ابو جعفر منصور به سال صد و چهل و هشت در مدينه از دنيا رفت و در بقيع كنار قبر پدر و جدّش دفن شد و روى قبر ايشان يك قطعه سنگ مرمر است كه روى آن نوشته شده است : « به نام خداوند بخشندهء مهربان ، سپاس خداى را كه نابود كنندهء امّتها و زنده كنندهء استخوانهاى پوسيده است ، اين قبر فاطمه دختر رسول خدا ( ص ) بانوى زنان جهان و قبر على بن حسين و محمد بن على ( ع ) و جعفر بن محمد ( ع ) است » .
( 2 ) دربارهء مدت عمر آن حضرت اقوال مختلف است : 1 - شصت و پنج سال . 2 - پنجاه و پنج سال . 3 - واقدى مىگويد : عمر آن حضرت هفتاد و يك سال بود .
جعفر ( ع ) سند حديث خود را از پدرش محمد ( ع ) نقل مىكرد و گروهى از تابعان از جمله عطاء بن ابى رياح و عكرمه با جمعى ديگر او را ديدهاند و رهبران مذاهب ؛ سفيان ثورى ، مالك ، شعبه ، ابو ايّوب سجستانى و ديگران از او روايت كردهاند و گويند كه وى مسموم از دنيا رفت .
( 3 )
اولاد آن حضرت
موسى كاظم كه نسل آن حضرت از اوست ، محمد كه به خاطر زيباييش معروف به ديباج ( ابريشم ) بود ، اسحاق برادر مادرى و پدرى ديباج و على كه در مكه به سال دويست و
هامش
( 1 ) وفا از ميان مردم رفته همانند رفتن ديروز كه گذشته است ، مردم يا يكديگر را فريب مىدهند و يا با هم به زرنگى رفتار مىكنند ! بين خود اظهار دوستى و صفا مىنمايند ولى دلهايشان آكنده از عقربهاست ( نسبت به هم كينه دارند ) .