و محمّد را دو پسر بودند عبد الرّحمن و عبد الرّحيم . منتهز فرصت بودند .
بر عمّ مسعود ظفر يافتند ، او را بكشتند و در چاه انداختند و به خاك بينباشتند ، و خون او بر احمد ينالتگين بستند ، و السّلام .
جامع التواريخ ( تاريخ سامانيان وبويهيان وغزنويان ) ( فارسى ) — Page 178
Contributors: رشيد الدين فضل الله همدانى
P.178