در حالت عرض مرض مردم را بار مىداد و بر تخت مىنشست ، و پهلو بر زمين ننهاد ، و بر مسند خود جان نازنين بداد ، و او را به قصر فيروزى غزنه دفن كردند ، و آن در شبى بود تاريك كه باران مىباريد ، و السّلم .
جامع التواريخ ( تاريخ سامانيان وبويهيان وغزنويان ) ( فارسى ) — صفحه 175
پدیدآورندگان: رشيد الدين فضل الله همدانى
ص۱۷۵