رفت در يك . . . در ماه دگر ،
36
كرد ناگه قهر . . . عجز سلطانى نگر ،
36
بوى تو نكردست . . . صبا باش هنوز ،
122
مى بنازد ز . . . از تجمّل خويش ،
37
هست راجع . . . زنى درويش ،
37
آن كرد روز مهلكه . . . دهان را فداى خاك ،
67
در ملّت محمّد مرسل . . . يحيى فناى خاك ،
67
نزاد مثل تو از . . . گرانگرز و آهنين اندام ،
83
شگرفقامت و شيرافگن . . . كوتهيد و درازحسام ،
83
گرچه بىتو در . . . سپردم و رفتم ،
123
گر غزنين را . . . حسين بن حسين حسنم ،
62
اعضاى ممالك جهان . . . و لشكر شكنم ،
62
بجست با رخ زرد . . . بيم باد خزان ،
112
كه بايد بر سر . . . روان ناسپاسان ،
63
چو كفر نعمتش . . . يكسر حقشناسان ،
63
نه آرميد و نه از . . . خدايگان جهان ،
112
آرى چو پيش آيد . . . طرب گردد شجن ،
68
آنجا كه بود آن . . . بوم و كركس را وطن ،
68
بر جاى رطل و . . . آواز زاغست و زغن ،
68
نتوان گذشت از . . . نوشينلبى سيمين ذقن ،
69
زينسان كه چرخ . . . گرد ديار يار من ،
69
ابرست بر جاى . . . خارست بر جاى سمن ،
68
از تنگى انصاف و . . . دل تنگ اكنون ،
133
خلقيست همه معجب و . . . پرجنگ اكنون ،
133
از تنگى انصاف و . . . دل تنگ اكنون ،
133
خلقيست همه معجب و . . . پرجنگ اكنون ،
132
ز ابتداى كون . . . از فرودستان گناه ،
46
سر الپارسلان ديدى . . . تن الپ ارسلان بينى ،
124