احترام امام به دانشمندان
امام هادى عليه السّلام دانشمندان و متفكران را احترام و نوازش مىكرد ، و آنان را بر ديگر مردم مقدم مىداشت به اين خاطر كه ايشان منبع نور در روى زمين هستند و در آن ميان يكى از علما و فقهاى شيعه را بدان سبب گرامى مىداشت كه به امام عليه السّلام اطلاع داده بودند كه اين دانشمند شيعه با يك نفر ناصبى مباحثه كرده و او را مغلوب ساخته است ، امام عليه السّلام بسيار خوشحال و مسرور شد ، آن دانشمند به حضور امام شرفياب شد ، امام به او احترام ، و تعظيم كرد ، در حالى كه مجلس پر از علويان و عباسيان بود ، امام او را روى تشكى نشاند و رو به او كرد و با او شروع به حرف زدن كرد و به گرمى از حال وى پرسيد ، بطورى كه بر حاضران در مجلس بويژه هاشميان گران آمد ، رو به امام كردند و گفتند :
« چگونه اين شخص را بر بزرگان بنى هاشم مقدم مىداريد ؟ » امام عليه السّلام فرمود :
« مبادا كه شما از كسانى باشيد كه خداى تعالى دربارهء آنها فرموده است : ( آيا نمىبينى آن كسانى را كه از تورات بهرهاى يافتهاند كه به كتاب خدا خوانده شوند ، تا ميان آنان حكم كند ، در حالى كه گروهى از آنها رو بگردانند و اعراض كنندگان باشند . ) [ 1 ]
آيا كتاب خداى عزّ و جلّ را به داورى قبول داريد ؟ . . . »
همگى عرض كردند :
« بلى يا بن رسول الله . . . »
امام عليه السّلام براى اثبات نظر خود به آوردن دليل شروع كرد و فرمود :
هامش
[ 1 ] سورهء آل عمران / 22 .