طول باغ هفت فرسخ و پهناى آن يك فرسخ مىشد اين كاخ با همه وسعتش از مردم پر شد ، و مجسمههايى از عنبر ، كافور و انواع مشكهاى گرانبها در حضور مردم ميان گياهان خوشبو و عطريات نهاده بودند كه از مخازنشان با ظرفها و كيسهها مىآوردند و هر كه كاسهاى از شراب مىنوشيد از آنها استشمام مىكرد و بعد داخل كيسهاش مىگذاشت و يا به غلامش مىداد كه ببرد و هر چه تمام مىشد دوباره مىآوردند ، همين طور از طلوع خورشيد تا غروب ادامه داشت و متوكل روى تختى از طلاى جواهر نشان به وزن هزار من نشسته بود و وليعهدها در حضور او ايستاده بودند در حالى كه تاجهاى مرصع بر سر داشتند و مردم از طبقات مختلف ، بعضى نشسته و بعضى ايستاده بودند ، خورشيد روى ظرفهاى طلايى كه در ميان مجلس پراكنده بود و كمر بندها و شمشيرها و سپرهاى آراسته به طلا مىتابيد به طورى كه چشمها را خيره مىكرد ، ابراهيم بن عباس صولى امير اهواز بين دو وعدهء غذا اشعار ذيل را سرود :
أضحت عرى الاسلام و هى منوطة * بالنّصر و الاعزاز و . . .
لخليفة من هاشم و ثلاثة * كنفوا الخلافة من ولاة عهود كنفتهم الآباء و اكتنفت بهم * فسعوا باكرم انفس و جدود [ 1 ] « رشتههاى اسلام در حالى كه مربوط به پيروزى و افتخار . . . و بود .
در اختيار خليفهاى از آل هاشم - متوكل - و سه تن قرار گرفت كه آن سه وليعهد حامى خلافت بودند .
آنها حامى پدرانشان و پدرانشان حامى ايشان بودند ، پس با بهترين افراد و بهترين نياكان به خلافت رو آوردند . »
براستى اين اموال فراوان كه در اين جشنها صرف مىشد ، از آن مسلمين بود و از نظر اسلام بايد در راه مصالح و پيشبرد قدرت مسلمانان و افزايش در آمد فردى مسلمانان خرج مىشد اما در تحت سيطرهء آن نظامهاى فاسد هرگز هدف اسلام تحقق نيافت .
هامش
[ 1 ] الانباء فى تاريخ الخلفا .