3 - ابو الفداء مىگويد :
« علىّ التّقى يكى از امامان دوازدهگانه - از نظر اماميّه - و او علىّ زكىّ فرزند محمد جواد است . . . » [ 1 ]
4 - ابن صبّاغ مالكى
ابن صباغ مالكى مىگويد :
يكى از اهل دانش گويد : « فضيلت ابو الحسن على بن محمد الهادى بر كرهء زمين [ 2 ] چترهايش را گسترده و رشتههايش را به ستارههاى آسمان پيوسته و هيچ فضيلتى نيست مگر آن كه به او منتهى مىگردد و هيچ بزرگوارى نيست جز آن كه تمام و كمال آن متعلق به اوست و هيچ خصلت والايى ، بزرگ نمىنمايد مگر آن كه گواه ارزش آن در وى آشكار است ، و اين همه را به خاطر گوهر ذاتش يعنى از بزرگواريى كه از ويژگيهاى اوست ، شايسته گشته و به خاطر مجد و عظمتى است كه در سرشت والاى او نگهدارى شده ، همان طورى كه شتربان ، شتران خود را براى آب خوردن نگاه مىدارد . به اين ترتيب خود خصلتش منيع و راه و روشش معتدل و صفاتش برجسته و هر كار نيكى با وجودش آبادان و شايسته است . از نظر شكوه ، آرامش ، پاكى و پاكيزگى و برازندگى بر اساس روش نبوى و خلق و خوى علوى و روحى پاك و همتى و الا بوده كه كسى از مردم همسان و نظير او نبود ، و در اين راه سخت امّا پسنديده ، كسى به پاى او نرسيده و اميد رسيدن نداشت » [ 3 ]
هامش
[ 1 ] تاريخ ابو الفداء : 2 / 47 .
[ 2 ] در نسخهاى به جاى حرّة ( زمين بىسنگولاخ ) ، مجرّه ( كهكشان ) آمده است كه در آن صورت معنى عبارت ، چنين مىشود : « فضيلت امام . . . عليه السّلام بر كهكشان ، سايهگستر است . »
[ 3 ] فصول المهمّة : 268 .