برنج ، و مردم خراسان ، گندم - جز مردم مرو و رى كه بايد كشمش بپردازند - و مردم مصر ، گندم ، بايد بدهند . و غير اينها ، مردم جاهاى ديگر از بيشترين چيزى كه مىخورند و مردم عرب باديهنشين بايد كشك بپردازند . و فطره بر تو و بر همهء مردم واجب است . . . » [ 1 ]
قاعدهء كلّى در مورد فطره همان قوت غالب مردم همان شهرى است كه شخص در آن زندگى مىكند مانند : گندم و جو ، و مقدار واجب براى هر كسى يك صاع است يعنى به وزن تقريبى سه كيلو و پرداخت بهاى آن نيز مطابق فتواى فقها كفايت مىكند .
روزه
از امام ابو الحسن الهادى عليه السّلام ، مسائل زيادى راجع به روزه پرسيدهاند كه از آن جمله است :
روزه با ديدن ماه واجب مىشود
از اطمينانبخشترين راههايى كه آغاز ماه رمضان ثابت مىشود ، ديدن ماه است ، بنابراين بر هر كسى كه ماه را ببيند ، چه خود او تنها ببيند و يا ديگران هم ديده باشند ، روزه واجب مىشود ، على بن راشد از ابو الحسن العسكرى عليه السّلام روايت كرده است كه آن بزرگوار فرمود :
« روزه مگير مگر با ديدن ماه » [ 2 ] .
فقها اين روايت را حمل بر نهى از روزه به قصد وجوب كردهاند در
هامش
[ 1 ] وسائل الشيعة : 6 / 238 .
[ 2 ] وسائل الشيعة : 7 / 187 .