حواريون و حمايت از عيسى ( ع )
پس از آن كه عيسى ( ع ) از هدايت اكثريت بنى اسرائيل نااميد شد و فهميد كه آنان ايمان نمىآورند ، به طرح جديدى دست زد و براى جدا كردن دوست از دشمن و شناخت مؤمنان ، اين پرسش را مطرح كرد كه چه كسانى حاضرند در راه رسالت الهى به او كمك كنند ؟ گروهى از ياران آن حضرت ، اعلام حمايت نمودند كه قرآن كريم با عنوان « حواريون » از آنها نام مىبرد :
فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسَى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ أَنْصَارِي إَلَى اللّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللّهِ آمَنَّا بِاللّهِ وَاشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ .
( آلعمران : 52 و 53 )
هنگامى كه عيسى از آنان احساس كفر ( و مخالفت ) كرد ، گفت : « كيست كه ياور من به سوى خدا [ براى تبليغ آيين او ] گردد ؟ » حواريان گفتند : « ما ياوران خداييم ، به خدا ايمان آورديم ؛ و تو گواه باش كه ما اسلام آوردهايم . پروردگارا ! به آنچه نازل كردهاى ، ايمان آورديم و از فرستادهء ( تو ) پيروى نموديم ؛ ما را در زمرهء گواهان بنويس ! »
« حواريون » جمع « حوارى » از ماده « حور » به معناى شستن و سفيد كردن است و گاه به هر چيز سفيد نيز اطلاق مىشود . در بارهء نامگذارى شاگردان مسيح ( ع ) به اين نام احتمالات متعددى داده شده ، ولى آنچه به ذهن نزديكتر است و در احاديث دينى هم آمده ، اين است كه آنها علاوه بر اين كه قلبى پاك و روحى با صفا داشتند ، در پاكيزه ساختن و روشن نمودن افكار ديگران و شست و شوى مردم از آلودگى و گناه كوشش فراوان داشتند . « 1 »
حواريون دوازده نفر بودند كه عيسى ( ع ) در زمان حيات خويش ، آنان را براى تبليغ رسالت خود ، به نواحى ديگر اعزام مىنمود .
توطئه قتل عيسى ( ع )
تبليغ آيين حضرت مسيح ( ع ) توسط حواريون ادامه داشت تا آنكه بنى اسرائيل به آزار و شكنجهء آنان برخاستند و از سوى ديگر ، سران يهود و پادشاه ، مخالفت و دشمنى خود با حضرت عيسى ( ع ) را به جايى رساندند كه نقشهء قتل آن حضرت را كشيدند . اما بنا بر مشيّت الهى فرد
هامش
( 1 ) . تفسير نمونه ، ج 2 ، ص 426 .