طمع دنيا همراه آن حضرت عليه السلام شده بودند از چپ و راست متفرق شدند و فقط يارانى ماندند كه از حجاز همراه آن حضرت عليه السلام آمده بودند . « 1 »
ابن شهر آشوب مىنويسد : پس از آنكه ابن زياد از عيادت شريك بن اعور در خانهء هانى به كاخ آمد ، مالك بْن يَرْبُوع تميمى نامهاى را كه از دست عبداللّه بْن يَقْطُر گرفته بود به او داد . در آن نامه خطاب به امام حسين عليه السلام آمده بود : « بيعت مردم كوفه با تو را به اطلاع مىرسانم . آن گاه كه نامهء من به تو رسيد [ در آمدن به سوى كوفه ] شتاب كن . همانا مردم با تو هستند و به يزيد نظر و تمايلى ندارند » ؛ و ابن زياد فرمان داد تا عبداللّه را به قتل برسانند . « 2 » آنچه ابن شهر آشوب آورده با نوشتهء صاحب انساب الاشراف و ديگران اختلاف دارد .
در زيارت رجبيّه بر وى چنين درود فرستاده شده است :
السَّلامُ عَلى عَبْدِاللّهِ بْنِ يَقْطُر رَضِيِعِ الحُسَين « 3 »
عبدالله بن يقطين
عبدالله بن يقطر
عبدالله رضيع
عًبداللّه بن حسين عليه السلام
عبداللّه قيس بصرى
عبدالله بن يزيد بن ثبيط قيسى
عبد بن عمير كلبى
عبدالله بن عمير كلبى
هامش
( 1 ) . انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 168 - 169 ، دار التعارف ؛ ر . ك . تسمية من قتل ، ش 25 ؛ تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 398 - 399 و 469 ، دار المعارف ؛ تاريخ طبرى قاتل عبدالله را عبدالملك بن عمير نحمى يا كسى كه شبيه او بود دانسته است ؛ رجال الطوسى ، ص 76 ؛ ارشاد ؛ ج 2 ، ص 70 - 71 ، كنگرهء جهانى هزارهء شيخ مفيد . مقتل الحسين ، خوارزمى ، ج 1 ، ص 327 ، انوار الهدى ؛ در اين كتاب قاتل عبدالله را عبدالملك بن عمير نحمى آورده است ؛ ذخيرة الدارين ، ص 283 - 284 ؛ ابصار العين ، ص 93 - 94 ، مركز الدراسات الاسلامية لحرس الثورة . در اين كتاب آمده قاتل عبدالله ، عبدالملك بن عمير نحمى قاضى و فقيه كوفه بود .
( 2 ) . مناقب ، ج 4 ، ص 100 .
( 3 ) . الاقبال ، ج 3 ، ص 346 .