صفّين و نهروان شركت كرد و در ركاب امام على عليه السلام شمشير زد . » « 1 »
شَبيب همراه سيف بن حارث و مالك بن عبداللَّه « 2 » به كربلا آمد و در روز عاشورا به فيض شهادت نايل گشت . اين گروه از متأخرين با استناد نادرست به مناقب ابن شهرآشوب و زيارت ناحيهء مقدسهء امام عليه السلام مىگويند : وى از شهيدان نبرد نخست در روز عاشورا مىباشد « 3 » و بر او چنين درود فرستاده شده است :
« السلام على شَبيب بن عبداللَّه مولى ، حرث بن سريع . » « 4 »
شُريح بن عبداللَّه
در منابع تاريخى و رجالى ، نامى از شريح بن عبداللَّه به ميان نيامده است . ولى برخى از متأخرين نوشتهاند : « بعد از وقاص بن مالك ، شريح بن عبداللَّه روى به ميدان نهاد . داد رادمردى و مردانگى داد تا به درجهء شهادت رسيد . » « 5 »
شُريح بن عبيد
تنها مأخذى كه شخصى به نام شريح بن عبيد را در زمرهء شهيدان كربلا قلمداد كرده است . روضة الشهدا مىباشد وى در اين باره مىنويسد : « بعد از وقاص بن مالك ، شريح بن عبيد روى به ميدان نهاد و بر مركب تيزگامِ راه انجامِ زرين ستامِ سيمينلجام سوار شده به چپ و راست مىتاخت و مرد را از بالش زين بر فرش زمين مىانداخت . . . . ناگاه مركبش خطا كرد و آن صوابكار بر زمين افتاد جمعى گرد وى درآمده به زخمهاى متوالى و ضربهاى متعاقب اعضا و اجزاى مجتمعهء وى را متفرق ساختند . » « 6 » احتمال دارد وى با
هامش
( 1 ) . ذخيرة الدارين ، ص 219 ؛ وسيلةالدارين ، ص 155 . به نقل از الاصابة ، ج 3 ، ص 305 .
( 2 ) . سيف و مالك دو فرزند سُريع ، ( ابصارالعين ، ص 133 ، مركز الدراسات الاسلامية لحرس الثورة ) .
( 3 ) . ذخيرة الدارين ، ص 252 ؛ وسيلة الدارين ، ص 155 ؛ ابصارالعين ، ص 133 ، مركز الدراسات الاسلامية لحرس الثورة .
( 4 ) . ذخيرة الدارين و وسيلة الدارين ، همانجا ؛ نيز ر . ك تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 81 .
( 5 ) . رياض الشهادة ، ج 2 ، ص 139 . نيز ر . ك ( عشرهء كامله ، ص 373 . )
( 6 ) . روضه الشهداء ، 295 ، كتابفروشى الاسلامية .