جاى گرفت . از او در زيارت ناحيه مقدّسه امام عليه السلام و رجبيّه چنين ياد شده است :
« السلام على حنظلة بن اسعد الشبامى » « 1 »
« درود بر حنظلة بن اسعد شبامى »
حنظلة بن سعد
حنظلة بن اسعد شبامى
حنظلة بن سعيد
حنظلة بن اسعد شبامى
حنظلة بن عمر شيبانى
حنظلة بن عمرو شيبانى
حنظلة بن عمرو « 2 » شيبانى « 3 »
از رجالنويسان و مورّخان پيشين ، تنها ابن شهرآشوب دربارهء وى گفته است :
« حنظله ، [ قبل از ظهر ] روز عاشورا در نبرد نخست به فيض شهادت نايل گشت . » « 4 »
حوىّ بن مالك
جوين بن مالك
هامش
الشهاده ، ج 2 ، ص 155 ) و يا پس از شريف و مالك بن حارث به ميدان رفت . ( اسرار الشهاده ، ج 2 ، ص 395 ) به گفتهء نويسندهء ينابيع المودّة ، پس از زهير ، حنظله ( چون نام پدر و قبيلهء او را ذكر نكرده معلوم نيست وى ، همان حنظله مورد بحث باشد . ) به ميدان رفت و با خواندن رجز ، شصت سوار را به هلاكت رسانيد و سپس به فيض شهادت نايل گشت . ( ص 398 ) .
( 1 ) . اقبال ، ج 3 ، ص 79 و 345 ؛ بحارالانوار ، ج 45 ، ص 73 و ج 101 ، ص 273 ، چاپ ايران .
( 2 ) . نام پدر وى را « عمر » نيز گفتهاند . ( آرامگاههاى خاندان پاك پيامبر صلى الله عليه و آله ، ص 233 ) .
( 3 ) . دربارهء « شيبانى » ، ر . ك به مقالهء « جبلة بن على شيبانى » ، ابن حبّان ، فردى به نام حنظلهء شيبانى را در شمار راويان تابعى ذكر كرده ( الثقات ، ج 4 ، ص 166 ) ولى نمىتوان به يقين گفت : او همان حنظلة بن عمرو شيبانى ، شهيد كربلا است . برخى از نسبشناسان معاصر نيز گفتهاند : به احتمال حنظله شيبانى ، همان حنظلة بن اسعد شبامى است .
( معجم الرجال ، ج 6 ، ص 307 ؛ قاموس الرجال ، ج 4 ، ص 78 ) امّا اين سخن بعيد به نظر مىرسد . زيرا « شبامى » در جنگ تن به تن و « شيبانى » در حملهء اوّل به شهادت رسيد . ( انصارالحسين عليه السلام ، ص 116 ، الدار الاسلامية ) .
( 4 ) . مناقب ، ج 4 ، ص 122 ؛ بحار ، ج 45 ، ص 64 به نقل از مناقب .