ايشان در آستانه عيد نوروز سال 1305 شمسى در يك خانواده معروف مذهبى در شهر شيراز متولد شدند . پدر ايشان حاج على محمد مكارم و جد ايشان حاج عبد الكريم و جد اعلايشان حاج محمد باقر همه از نيكان شهر بودند ، ولى هيچيك از خانواده ايشان در كسوت روحانيت نبود ؛ تنها عشق شديد ايشان به معارف اسلامى بود كه طى حوادث جالبى باعث شد ايشان بدين جرگه درآيد .
ايشان در سن 14 سالگى در مدرسه آقاباباخان شيراز دروس دينى را آغاز كرده و موفق شدند ظرف 4 سال دروس مقدماتى ، سطح و عالى را به اتمام رسانند . ايشان در خلال همين سالها تدريس در حوزه علميه رانيز آغاز نمودند .
آيت اللّه مكارم شيرازى در حدود 18 سالگى به قم آمده و در حوزه درس اساتيد بزرگ آن زمان نظير آيتاللّه بروجردى شركت جستند . در همين سنين بود كه بر كتاب مهم « كفاية الاصول » حاشيه زده ، نيرو و توان علمى خويش را به منصه ظهور رسانيدند .
ايشان سپس براى درك محضر اساتيد ديگر به حوزه علميه نجف اشرف رفته و در دروس اساتيد بزرگى همچون آيات عظام حكيم و خويى و سيد عبدالهادى شيرازى حاضر و در 24 سالگى به اخذ درجه اجتهاد از محضر دو تن از آيات بزرگ نجف نائل شدند .
آيتاللّه مكارم شيرازى در سال 1330 به ايران بازگشتند و در حوزه علميه قم به تدريس سطوح عالى و سپس خارج فقه و اصول پرداختند و قريب 40 سال است كه حوزه درس خارج ايشان مورد استقبال طلاب و فضلاست . ايشان همچنين در قلمروهايى چون عقايد و معارف اسلامى ، ولايت ، تفسير و . . . تلاش كرده و تأليفات مهمى را به جامعه اسلامى عرضه كردهاند .
بانوى آب و آفتاب ( طرحى نو در كتاب شناسى حضرت زهرا س ) ( فارسي ) — صفحة 84
مساهمون: حسين سروقامت
ص٨٤