در روى پردهء دروازهء كعبه ، آياتى از قرآن كريم مثل :
رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَ اجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ سُلْطاناً نَصِيراً
به اشكال گِرد و مربّع نقش گرديده است ، و در پايينترِ آن ، آيهء مباركهء :
وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
و پس از آن آية الكرسى نقش يافته است .
همهء اين نوشتهها با رشتههاى نقرهاى طلا فام باخط زيبا نقش گرديده است .
در روايات اهلبيت ، گرفتن پردهء كعبه و تضرّع و دعا در آن هنگام ، تأكيد شده و نيز آمده است كه حضرت على بن الحسين عليهما السلام فراوان چنين مىكرد .
تاچند سال پيش ، بنىشيبه كه از دوران جاهليت ، سدانتِ كعبه در دستشان بود ، پردهء تعويض شده را ميان خود تقسيم مىكردند . آنها اين كار را با نظارت دولت انجام مىدادند . اكنون گويا به دلايل خاصى ، كه شايد مهمترين آنها جلوگيرى از امر تبرّك به پرده كعبه باشد ، برخى از علماى وهابى پيشنهاد حفظ پرده و عدمتقطيع و تقسيم سالانهء آن را دادهاند . به دنبال آن قرار شد تا پرده حفظ شود و در برابر ، دولت ساليانه پولى به آلشيبه بپردازد .
اركان كعبه
چهار زاويهء كعبه به چهار « ركن » نامور است . هرگاه واژهء ركن بدون پسوند به كار رود ، مقصود از آن ركنى است كه حجرالاسود در آن است .
مسير طواف ، از ركن حجرالاسود آغاز مىشود ، سپس به ركن عراقى مىرسد ، پس از آن به ركن شامى و سپس به ركن يمانى و آنگاه باز به ركن حجرالأسود مىرسد و همينجا يك شوط پايان مىيابد .
از ميان اين چهار ركن ، فضيلت ركن يمانى و ركن اسود از دو ركن ديگر بيشتر است ؛ چنان كه روايات زيادى از شيعه و سنّى دربارهء فضيلت و اهميت اين دو ركن نقل شده است . در روايتى از امام باقر عليه السلام نقل شده است كه فرمود : « كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله لا يَسْتَلِمُ إِلَّا الرُّكْنَ الْأَسْوَدَ وَ الْيَمَانِيَّ ثُمَّ يُقَبِّلُهُمَا وَ يَضَعُ خَدَّهُ عَلَيْهِمَا » ؛ « 1 » « رسول خدا صلى الله عليه و آله
هامش
( 1 ) كافى ، ج 4 ، ص 408