كوه ناعم و نعيم قرار گرفته است . اين منطقه حدود ده كيلومتر با مسجد الحرام فاصله دارد . تنعيم نام درختى است كه در باديه شناخته شده است .
مسجد تنعيم از مكانهايى است كه به عنوان ميقات عمرهء مفرده معين شده است .
زمانى اين مسجد به نام مسجد عايشه هم شهرت يافت ؛ زيرا رسول خدا صلى الله عليه و آله به او دستور داده بود تا از اين محل مُحْرِم شود .
مسجد تنعيم در قرون متوالى مورد توجه مورّخان و سفرنامهنويسان بوده و بارها بازسازى شده است . در دورهء عثمانى اين مسجد بازسازى شده ، ولى فاقد سقف بوده است . در سال 1398 قمرى ، اين مسجد بار ديگر به صورت زيبايى بازسازى شد و مساحت آن به حدود 1200 متر رسيد . مسجد ياد شده دقيقا در مرز حرم قرار داشته و در برابر آن ، در وسط و كنار خيابان ، ستونهايى كه علامت ورود به منطقهء حرم است ، ديده مىشود .
مسجد امام على عليه السلام در تنعيم
از اين مسجد جز يك يادداشت مختصر چيزى در دست نيست و آن همان است كه ابنفهد در بارهء ابنزبير و محل محرم شدن او آورده است : عبداللَّه بن زبير از محلى در برابر مسجد عايشه كه به مقدار يك تير از آنجا فاصله داشته محرم شد . اين محل نزديك مسجدى بود كه منسوب به على عليه السلام بوده است . « 1 » گفتنى است كه وى اين مطلب را در ذيل حوادث سال 64 هجرى آورده است .
در فاصلهء 200 مترى مسجد تنعيم ، يعنى دويست متر مانده به خط ورودى حرم ، نزديك كوه ، محلى است كه يكى از اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله با نام خُبيب بن عدى به شهادت رسيد . بنا به نوشتهء سيره نويسان ، وى از اسيرانى بود كه در واقعهء رجيع در سال چهارم از هجرت به دست قريش افتاد و آنان وى را در اين نقطه كشتند . گويا بعدها در جاى
هامش
( 1 ) . اتحاف الورى ، ج 2 ، ص 76