تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مهج الدعوات ومنهج العبادات ( فارسى ) — صفحة 116

مساهمون:

ص١١٦
ترسندگان پس ايمن گردانيد ايشان را ، و بندگى نموده‌اند او را اطاعت‌كنندگان پس جزا داده است ايشان را و سپاس نموده‌اند او را شكركنندگان پس ثواب داده است ايشان را . چه بزرگ است امر تو و چه بلند است پادشاهى تو و چه جارى است حكم‌هاى تو ، توئى آفرينندهء بدون مشقّت و توئى حكم‌كنندهء بدون جور و ستم دليل تو « 1 » رسيده است به همهء مردمان و برهان تو قاطع كوبنده است به تو چنگ در زده‌ام و به تو پناه برده‌ام از سحرهاى « 2 » دشمنان و از عقوبت‌هائى كه مترصد آنها شده‌اند ظالمان آن چنانى كه ميل نموده‌اند « 3 » در صفات تو و مترصد گشته‌اند رسانيدن انواع بدىها را به دوستان تو و اعانت نموده‌اند بر كشتن پيغمبران تو و برگزيدگان تو و اراده نموده‌اند مر خاموش كردن نور ترا « 4 » به سبب فاش نمودن امر پنهان ترا و تكذيب نمودند پيغمبران ترا و اعراض نمودند از علامت‌هاى تو ( يعنى ائمه عليهم السّلام يا آيات قرآن ) و فرا گرفتند از غير تو و از غير پيغمبران تو و از غير مؤمنان دوستى را از جهت نخواستن ترا و پرستيدند بتان خود را و شيطان‌هاى خود را « 5 » عوض از تو پس منّت گذارده‌اى تو بر دوستان « 6 » خود به بزرگ از بخشش‌هاى « 7 » خود و بخشيده‌اى تو بر ايشان عزيز از نعمت‌هاى خود را و تمام نموده‌اى تو براى ايشان آنچه را كه عطا نموده‌اى ايشان را « 8 » به نيكوى از جزاى خود از جهت نگاهداشتن مر دوستان را از دشمنى با پيغمبران و از گمراهى در راه‌ها پس تصديق نمودند « 9 » مر ايشان را به پيمان‌ها و عهدهاى سابق زبان‌هاى اجابت كردن و پستى و انقياد نمودند براى تو به اعتقاد درست دل‌هاى بازگشتهء به سوى تو ، سؤال مىكنم ترا خداوندا به نام تو كه ذلّت و خوارى نموده‌اند براى آن نام آسمان‌ها و زمين و زنده نموده‌اى تو به سبب آن اسم مرده‌هاى چيزها را و ميرانيده‌اى تو
هامش
( 1 ) مراد از « حجّة » و « كلمة » انبيا و ائمة عليهم السلام هستند يا مطلق دلايلى كه بر يگانگى خداى تعالى و سائر صفات او از علم و قدرت و وجوب وجود و امثال آنها دلالت كند . ( 2 ) « نفثات » جمع نفثة است و آن در اصل چيزى خواندن و باد دميدن و گره بر جايى زدن است كه ساحران در وقت سحر كردن مىكنند و در اين مقام مراد مطلق سحر است . ( 3 ) يعنى آن كه صفات ترا انكار نموده‌اند يا آن كه صفات ترا به آن نحوى كه بايد نشناختند ، بلكه صفاتى كه تو منزهى از آنها در تو قرار داده‌اند ، و ممكن است كه مراد از « اسماء » ائمّه عليهم السلام باشند و مراد از « الحاد » ظلم باشد يعنى و جماعتى كه در حق ائمّه عليهم السلام ستم نموده‌اند و حقوق ايشان را انكار نموده‌اند . و اللَّه يعلم ( 4 ) مراد از نور ائمّه عليهم السلام هستند . ( 5 ) و از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام منقول است كه مراد از جبت و طاغوت كه در قرآن وارد شده فلان و فلان است . و اللَّه يعلم ( 6 ) يعنى بر شيعيان اماميّه ( 7 ) مراد اقرار به امامت ائمّه عليه السلام است . ( 8 ) مراد نصب نمودن ائمه و ولايت ايشان عليهم السلام است . ( 9 ) يعنى پس ايمان آورند و تصديق ائمّه عليهم السلام نمودند ، جماعتى كه در عالم ذر به زبانهاى قبول و اجابت كردن عهد نموده بودند . و اللَّه يعلم