تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ فرهنگ و تمدن اسلام و ايران ( ويژه علوم پزشكى ) ( فارسي ) — صفحة 257

مساهمون:

ص٢٥٧
گرم دانسته‌اند . دانه آن در دوم سرد و در سوم خشك است . مهم‌ترين كاربرد در طب سنتى : برگ آن اشتها آور و خواب آور است و باعث بندآمدن خون‌ريزى بينى مىشود و به‌صورت موضعى خاصيت ضد تورم و ضد درد دارد . تخم آن شادى بخش است و در رفع اسهال خونى ، تپش قلب و سردرد مفيد است . بدل : بدل برگ گشنيز برگ كاهو و بدل تخم آن تخم كاهو است . خواص درمانى در طب نوين : دانه آن براى تحريك اشتها و مشكلات گوارشى نظير نفخ و اسپاسم مفيد است .

مرزنجوش

نام علمى :
Origanum vulgare
محل رويش : دشت‌هاى استان‌هاى گيلان ، مازندران ، آذربايجان و خراسان بخش مورد استفاده : برگ طبيعت : در دوم گرم و در اول خشك مهم‌ترين كاربرد در طب سنتى : بر طرف كننده سردرد در سردمزاجان ، ضدتورم

مورد ( آس )

نام علمى :
Myrtus communis
محل رويش : بومى جنوب و شمال ايران بخش مورد استفاده : برگ طبيعت : در اول سرد و در دوم خشك مهم‌ترين كاربرد در طب سنتى : قطع كننده خون‌ريزى و اسهال ، جلوگيرى از ريزش مو ، بر طرف كننده تپش قلب بدل : برگ توت موارد منع مصرف و احتياط : بيماران كبدى و مبتلايان به التهابات دستگاه گوارش

ميخك ( قَرَنفُل )

نام علمى :
Eugenia caryophyllata
تاريخ فرهنگ و تمدن اسلام و ايران ( ويژه علوم پزشكى ) ( فارسي ) — صفحة 257 | جمعى از نويسندگان