30 . هيچكس در حق همپيمان خود بدى نكند و همه بايد ستمديده را يارى كنند .
31 . براى امضاكنندگان اين منشور ، شهر يثرب حرم شمرده مىشود .
32 . همسايه هركس مانند خود اوست ، ازاينرو بد كردن به او روا نيست .
33 . هيچ زنى را نمىتوان جز با اجازه كسانش پناه داد .
34 . مرجع رسيدگى و داورى اختلافات اين پيمان ، خدا و رسول او خواهد بود . خداوند سلامتى مراعاتكنندگان اين سند را تضمين خواهد كرد .
35 . به قريش و كسانى كه قريش را يارى كنند ، پناه داده نمىشود و بدانها كمكى نخواهد شد .
36 . تابعين اين منشور بر ضد كسانى كه به يثرب حمله كنند ، اقدام نموده ، در دفع آنان كمك مىكنند و اگر آنان را به صلح فراخوانند بپذيرند ، مگر با كسانى كه با دين به پيكار برخيزند .
37 . يهوديان بنىاوس و غلامانشان ، از همان حقوق برخوردارند كه در اين پيمان آمده است .
38 . با كسى كه بدين پيمان وفادار باشد ، به نيكويى رفتار خواهد شد . خدا با كسى است كه بدين پيمان وفادار بماند .
39 . اين پيمان از ستمكار و گناهكار پشتيبانى نمىكند .
40 . هر كس از يثرب خارج شود و يا در يثرب بماند ، در امان است ، مگر آنكه ستمكار يا گناهكار باشد .
41 . خدا و رسول او ، ياور كسانى خواهند بود كه اين پيمان را محترم بشمارند و آن را تضمينكنند . « 1 »
تغيير قبله
پيامبراكرم تا در مكه بودند ، نماز را بهگونهاى مىگزاردند كه بهجانب كعبه و بيتالمقدس باشد . اين كار در مكه براى وى ممكن بود ، ولى از هنگامى كه ايشان به يثرب مهاجرت نمود ، مىبايست يا بهسوى كعبه نماز مىخواند ، يا بهسوى بيتالمقدس ؛ چراكه يثرب دقيقاً در بين
هامش
( 1 ) . بنگريد به : شهيدى ، تاريخ تحليلى اسلام ؛ ضيائى بيگدلى ، اسلام و حقوق بينالملل عمومى ، ص 199 ؛ سبحانى ، فروغ ابديت ، ج 1 ، ص 462 ؛ ابنهشام ، السيرة النبوية ، ج 2 ، ص 107 و 108 .