( 2101 ) 4 - عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ، عن ابن أبي عمير ، عن معاوية بن عمّار ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام أنّه كان إذا انتهى إلى الملتزم قال لمواليه : أميطوا عنّي حتّى أقرّ لربّي بذنوبي في هذا المكان ، فإنّ هذا مكان لم يقرّ عبد لربّه بذنوبه ثمّ استغفر اللّه إلّا غفر اللّه له .
شرح
ختم كن .
شرح : موقعى كه إبراهيم خليل خانهء كعبه را بنا كرد ، خانهء كعبه با زمين برابر وهمكف بود . إبراهيم خليل در ضلع شرقي خانه ، در گاهى براي ورود زائران ، ودر ضلع غربى خانه ، نقطهء مقابل ، درگاه ديگرى براي خروج زائران در نظر گرفت . فاصلهء ركن حجر تا درگاه شرقي بهنام « مستجار » خوانده مىشود . در اينجا از عذاب دنيا به خدا پناه مىبرند : به اين صورت كه دست راست خود را به درگاه شرقي ودست چپ را به ركن حجر الأسود قلّاب مىكنند وشكم وسينه وسر وصورت خود را به ديوار كعبه مىچسبانند ودعا مىكنند . فاصلهء ركن يماني تا درگاه غربى بهنام « متعوّذ » خوانده مىشود . در اينجا از عذاب آخرت بهخدا پناه مىبرند ، به اين صورت كه دست راست خود را به ركن يماني ودست چپ خود را به محل درگاه غربى قلّاب مىكنند وشكم وسينه وسر وصورت خود را به ديوار كعبه مىچسبانند ودعا مىكنند . وچون در حال دعا وتوسل ، ديوار كعبه را در آغوش مىگيرند ، هردو مقام ، بهنام « ملتزم » نيز خوانده مىشود .
* ( 2101 ) * 4 - هرگاه أبو عبد اللّه صادق ( ع ) به درگاه غربى خانه مىرسيد ، به غلامان وبردگانش مىگفت : از أطراف من دور شويد كه در اينجا مىخواهم به گناهان خود اعتراف كنم . أبو عبد اللّه مىگفت : اين نقطه ، جايگاهى است كه هركس به گناه خود اعتراف كند واز پروردگار خود معذرت بخواهد ، خداوند عزت گناهان أو را مىآمرزد .