محسوب مىشد . تا آن تاريخ ، حجّ و عمرهء تمتّع سابقه نداشت . وقتى كه رسول خدا با اصحاب و همراهيان خود به مكّه رسيد ، مطابق شرح حديث شمارهء 1777 طواف كرد و به سعى صفا و مروه پرداخت . بعد از تمام شدن سعى به مردم گفت : اينك جبرئيل است و مىگويد : هر كس قربانى با خود نياورده ، اعمال گذشتهء خود را به عنوان عمره تلقّى كند و با خاتمه دادن به اعمال عمره ، يعنى چيدن مقدارى از مو و ناخن ، عمرهء خود را پايان دهد و از لباس احرام بدر آيد و چند روز باقى مانده ، به وضع سر و بدن خود رسيدگى كند و كامياب شود تا روز ترويه كه مجددا لباس احرام حج بپوشد و راهى منى و عرفات شود . رسول خدا گفت : كسانى كه مانند من قربانى آوردهاند ، نمىتوانند از اين رخصت الهى بهرهمند شده به تمتّع و حمّام بپردازند ، گر چه ظرف اين چند روزه هيچ گونه مرسومى از مراسم حج انجام نمىشود . البته كسانى كه حج خود را به عنوان عمره ختم كنند و از لباس احرام خارج شوند ، به خاطر تمتّع و كاميابى ، بايد روز عرفات يك گوسفند بخرند و در روز عيد قربان قربانى كنند و اگر قدرت ندارند و يا قربانى يافت نشود ، بايد سه روز پى در پى در ايام حج روزه بگيرند و موقعى كه به وطن بازگشتند ، هفت روز ديگر نيز روزه بگيرند تا مجموعا ده روز كامل روزه گرفته باشند . اينجا بود كه رسول خدا ( ص ) به مردم گفت : اگر من مراسم حج را امروز شروع كرده بودم و آنچه را تاكنون انجام دادهام ، انجام نداده بودم و خلاصه قربانى همراه خود نياورده بودم ، مثل سايرين حج خود را بدون قربانى شروع مىكردم تا امروز بتوانم از رخصت الهى بهرهمند و كامياب گردم .
* ( 1840 ) * 6 - ابو عبد اللَّه صادق ( ع ) گفت : هر كس عازم حج
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 284
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٨٤