كفّاره ندارد . زيرا در آن مكانى كه صيّاد تير خود را رها كرده ، تيراندازى حلال و روا بوده است . داستان اين صياد ، داستان آن صيادى است كه دام خود را در كنار حرم نصب كند و صيدى در دام بيفتد و صيد ، خود را به چپ و راست بزند و با همان دام خود را بكشد و وارد حرم شود ، كه در اين صورت صيد او كفّاره ندارد . زيرا صيّاد ، دام خود را در جايى نصب كرده است كه دام نهادن در آنجا حلال و روا بوده است . و لذا صيّاد ، ضامن اتّفاقات بعدى نخواهد بود . من گفتم : اهل سنّت اين گونه تنظير و تمثيل را به عنوان قياس تلقّى مىكنند . ابو الحسن گفت : من دو حكم شرعى را برايت تشبيه كردم .
* ( 1753 ) * 13 - به ابو ابراهيم امام كاظم ( ع ) گفتم : چند نفر كه با هم در يك اطاق منزل كردهاند ، درب اطاق را بر روى كبوترى از كبوتران حرم قفل مىكنند و مىروند و بعدا آن كبوتر مىميرد ، تكليف آنان چيست ؟
ابو ابراهيم گفت : مجتمعا بايد در ازاى هر كبوترى كه اهل پرواز باشد ، يك درهم دانه بخرند و به كبوتران حرم بدهند .
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 232
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٣٢