گفت : اگر قبل از زوال خورشيد خارج شود بايد افطار كند و اگر بعد از زوال خورشيد خارج شود ، بايد روزه بگيرد . ابو عبد اللَّه گفت : ملاك اين فتوا از سخن على - عليه السّلام - روشن مىشود كه گفت : مادامى كه ظهر نشده باشد ، منوط به ميل و ارادهء من است كه در شهر بمانم و روزه بگيرم ، و يا از شهر خارج شوم و افطار كنم ، ولى چون خورشيد از وسط آسمان زائل گردد ، ادامهء روزه فرض و قطعى مىشود ، چه مسافرت كنم و چه مسافرت نكنم .
* ( 1664 ) * 4 - ابو عبد اللَّه صادق ( ع ) گفت : كسى كه در ماه رمضان مسافرت مىكند : اگر بعد از نيم روز خارج شود ، بايد آن روز را روزه بگيرد و به حساب ماه رمضان بگذارد . اگر كسى قبل از طلوع فجر به شهرى وارد شود كه مىخواهد ده روز در آنجا توقف كند ، بايد فرداى آن را روزه بگيرد و اگر بعد از طلوع فجر وارد شود ، مكلّف به روزه نيست ، اما اگر مايل باشد مىتواند روزه بگيرد و به حساب ماه رمضان بگذارد .
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 181
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٨١