مىشود و اين توفيق الهى است .
* ( 1569 ) * 6 - به ابو عبد اللَّه صادق ( ع ) گفتم : شخصى در روز مشكوك كه نمىدانسته آخر شعبان است يا اول ماه رمضان ، روزه گرفته و بعدا جماعتى گواهى دادهاند كه اول ماه رمضان بوده است . ولى به او گفتهاند كه نمىتواند روزهء خود را به حساب فريضهء ماه رمضان بگذارد ! ؟ ابو عبد اللَّه گفت : چرا ، مىتواند روزهء خود را به حساب ماه رمضان بگذارد و قضا هم ندارد . من گفتم : مردم به او تذكر دادهاند كه چون نمىدانستى ماه رمضان است يا نه ، اين روزه به عنوان فريضهء ماه رمضان محسوب نمىشود . ابو عبد اللَّه گفت : با وجود اين به عنوان فريضهء ماه رمضان محسوب مىشود . به آن مرد بگو همين روزه را به حساب ماه رمضان بگذار كه توفيق الهى با تو همراه بوده است . اين را بدانيد كه : اگر سىام شعبان با اول ماه رمضان مشتبه شود ، بايد به نيّت ماه شعبان روزه بگيرند نه به نيّت ماه رمضان . دستور منع براى كسى است كه روزهء شكدار بگيرد و بگويد : اگر ماه رمضان است براى ماه رمضان و اگر ماه شعبان است براى ماه شعبان . اما اگر به نيت ماه شعبان روزه بگيرد و بعدا معلوم شود كه ماه رمضان بوده است ، با فضل خدا و در اثر توسعه بر
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 133
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٣٣