شرح : ماده ، يعنى مددكننده ، كه هر چه آب بردارند ، جاى آن پر شود . در عهد ائمهء اطهار خزينهء حمام را همكف زمين مىساختند و در اطراف خزينه حوضهاى كوچكى مانند طشت آب بنا مىكردند . موقعى كه مىخواستند از آب خزينه استفاده كنند ، سوراخ حوضچه را باز مىكردند . تا وقتى كه سوراخ حوضچه باز بود ، آب آن با آب خزينه همكف و همسطح بود و دائما با برداشت و استفادهء از آب ، جاى آن پر مىشد و آب تازه و پاك ، داخل طشت را پر مىنمود . يك چنين ظرفى محكوم به نجاست نيست .
( 615 ) 3 - شنيدم به ابو عبد الله صادق ( ع ) مىگفت : من هنگام سحر به حمام مىروم . جماعتى به شستشوى بدن مشغولند كه برخى نيز جنب خواهند بود .
من مىايستم و از حوضچه آب بر مىدارم و غسل مىكنم و از سر و بدنم آب بر كف حمام مىريزد و با فاضلاب غسل ديگران مخلوط مىشود و مجددا به بدن من ترشح مىكند . تكليف من چيست ؟ ابو عبد الله گفت : مگر فاضلاب حمام در حال جريان نيست ؟ من گفتم : چرا ، فاضلاب در كف حمام جارى مىشود و به چاه فاضلاب مىريزد . ابو عبد الله گفت : اشكالى ندارد .
توجه : فاضلابى كه در سطح حمام جريان دارد ، در همهء حالات نجس نيست ، و لذا قطراتى كه از سطح حمام به بدن انسان ترشح كند ، محكوم به نجاست نخواهد بود .
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 13
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٣