و بحمده »
يعنى : « پروردگار بزرگ خود را منزه مىدانم و به سپاس نعمت او پرداختهام » . در ركوع ، پاهاى خود را به خط كن و به اندازهء يك وجب ميان دو پا ، فاصله بينداز . دو كف دست را بر روى زانوها استوار كن و موقع ركوع ، دست راست خود را قبل از دست چپ بر روى زانو بگذار . انگشتان دست را باز كن و زانوها را در مشت بگير . پشت خود را قوز مكن . گردن خود را صاف و كشيده نگهدار و چشم خود را روى پاهايت بينداز . بعد از ركوع ، صاف و راست بايست و بگو :
« سمع اللَّه لمن حمده »
يعنى : « خداوند سپاس سپاسگزاران نعمت را شنيد » . و سپس به عربى و با صداى بلند مىگوئى : « ستايش از آن خدا است .
پروردگار جهانيان ، شايستهء قدرت و كبريا ؛ بزرگى از آن خدا است پروردگار جهانيان » و آن گاه دستها را بلند مىكنى و مىگوئى : اللَّه اكبر ، و به سجده مىافتى .
توجه : قسمتى از اين آداب به شمارهء 978 گذشت و مجموعهء كلى آن در حديث شمارهء 1054 و 1055 مىآيد .
( 1020 ) 2 - به ابو عبد اللَّه صادق ( ع ) گفتم : موقعى كه امام جماعت
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 227
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٢٧