دريافت كرد ، آنگاه به دكن رفت و از دكن ( در سال 972 ه ق ) به آگره آمد و در همان جا سكونت گزيد و در تدريس به اوج شهرت رسيد و علما و طلاب از وجود او بسيار بهره جستند .
وى در سال 974 ه ق در دهلى درگذشت و در كنار امير خسرو به خاك سپرده شد ، اما بنا به فتواى علما جسدش را از گور بيرون آوردند و به مشهد مقدس منتقل كردند .
مير محمد محسن رضوى دربارهء تاريخ وفاتش چنين گفته است .
رفت با مير مرتضى از دهر * علم گويا ز نسل آدم رفت
بهر تاريخ رفتنش محسن * گفت « علامهاى ز عالم رفت »
و جملهء « علم از علما رفته » نيز مادّه تاريخ ديگرى براى وفات اوست .
منظومة الكافيه در علم نحو ( عربى ) و ديوان اشعارى از او باقى است .
مرتضى بن مسلم
ميرزا محمد دهلوى در رجال نزهة اثناعشريه از سيد مرتضى بن سيد مسلم تعريف كرده است كه او از اكابر علما و فضلاى فخام بوده است .
مرتضى ، اخبارى ، سيد 1230 ه ق / 1815 م
مولانا مرتضى لكنهوى اخبارى عالم بزرگ حديث و علوم معقول بود . وى در نزد غفران مآب نيز درس خواند و هوش و استعداد خوبى داشت ، مباحثات او با بعضى از علما در كتاب بىبها نقل شده است . تقوا و پرهيزگاريش ضرب المثل شده بود وى به حج و زيارت نيز مشرّف شد و در همان سفر در محلى به نام « مخا » درگذشت ، درحالىكه غفران مآب هنوز زنده بود .
كتاب اسرار الصلاة و رسالهاى در حمايت از مسلك اخباريه و نيز كتاب ردّ اساس الاصول از تأليفات اوست .
مرتضى اصولى ، سيد 1270 ه ق / 1853 م
مولانا سيد مرتضى عالمى جليل ، متكلم و شاگرد غفران مآب بود ، حواشى بر كتابهاى متداول نوشت ، از لكنهو به حيدرآباد رفت و در آنجا با مولوى عبد العلى و قاضى نجم الدّين ، قاضى القضاة كلكته به مباحثه پرداخت . در همان زمان رسالهء فى عينيه صفات اللّه سبحانه را به