محمد بن محمد حنيف 1274 ه ق / 1857 م
مفتى سيد محمد بن محمد حنيف رضوى زيدپورى از اهالى « زيدپور ، بارهبنكى » قريهء مردمخيز هند بود . محمد سيد محمد ، عالم ، فاضل متقى ، زاهد و عارفى بزرگ بود ، از طرف سيد على شاه رضوى كشميرى و شريف العلماء و شيخ مرتضى انصارى اجازهها گرفت و در زمان امجد على ( شاه اوده ) مفتى خيرآباد ( سيتاپور ) بود .
وى در قيام « 1 » 1857 م از بين رفت .
محمد هگلوى 1250 ه ق / 1835 م
مولانا سيد محمد بن ابو محمد عالم جليل ، پيشنماز و خطيب هگلى ( بنگال ) بود و از طرف غفران مآب به دريافت اجازه نايل آمد و يكى از شاگردان آن مرحوم به شمار مىرفت .
محمد ، سيد محمدآبادى 1250 ه ق / 1835 م
سيد محمد بن احمد على در محمدآباد در سال 1250 ه ق به دنيا آمد و نزد پدرش و نيز علماى بزرگ تحصيل علم كرد . سپس به وطن خود بازگشت و از طريق طبابت به خدمت خلق مشغول شد .
محمد ، سيد موهانى 1334 ه ق / 1916 م
سيد محمد بن محمد ولى بن واجد على موهانى عالم و طبيب معروف عهد خود بود و در درمانگاه شاهى به طبابت پرداخت . مىگويند نام يك هزار دارو و خواص آنها را از حفظ بود . وى تدريس مىكرد و دستش شفابخش بود .
سال وفاتش 1334 ه ق است .
هامش
( 1 ) - جنگ مسلمانان هند عليه انگليسيها - م .