حقوق وقف محسنيه را با جديت تمام به دست آورد . آنگاه به آفريقا و كشورهاى عربى و شبه قارهء هند سفر كرد و در خدمت اسلام و شريعت اسلام به امور تبليغ دين پرداخت . وى از افراد بسيار پرهيزكار و متنفذ به شمار مىرفت . سرانجام در 27 مارس 1942 م دار فانى را وداع گفت .
على ابراهيم ، نواب 1210 ه ق / 1795 م
على ابراهيم از اهالى « حسينآباد بلوك مونگير » و از فضلاى علوم اسلامى بود ، مدتى در مرشدآباد با نواب قاسم عليخان ارتباط داشت ، سپس در عهد فرماندارى لردهستينگ « 1 » به سمت قاضى القضاة بنارس منصوب شد .
آثار او عبارتند از : خلاصة الكلام ؛ تذكرة الشعراء ، به زبان فارسى ؛ گلزار ابراهيم ؛ تذكرة الشعراء به زبان اردو كه چاپ شده است .
على نجفى شيخ ، بلتستانى 1394 ه ق / 1974 م
حجة الاسلام شيخ على نجفى از اهالى برولمو ، بلتستان بود . براى كسب علم از وطن خود به عراق رفت و در محضر آقاى نايينى ، ميرزا محمد حسين به تحصيل علم پرداخت . وى همدرس مرحوم آية اللّه سيد جواد تبريزى بود . فردى مقدس ، پرهيزكار و در عين حال به فقه و اصول علاقهمند بود و در « كهرمنك ، شنگوشگر ، اولدينگ و پرك » ( هندوستان ) به خدمات دينى اشتغال داشت . سنّى و شيعه همه از ارادتمندان و فرمانبرداران او بودند . در امور شرعى سختگير بود . مخالف بدعت و محرمات بود و اختلافات بين مردم را شخصا براساس فقه اسلامى حل و فصل مىكرد ، زيرا دوست نداشت كه امور قضايى مسلمانان به دادگسترى ارجاع شود تا به دست مسئولان كافر بيفتد . وى براثر حسن خلق مورد احترام و التفات خاص و عام بود و به خاطر عبادت و رياضت چهرهاى نورانى داشت . طرفدار آزادى و نفوذ فقه شيعه و در عين حال مخالف انگليسيها بود .
هنگامى كه نمايندهء سياسى كشور به ملاقات او آمد به زبان انگليسى صحبت كرد ، ولى مولانا پاسخ او را به زبان عربى داد و گفت كه زبان ما عربى و اردو است .
وى براى بهبود وضع مساجد ، مدارس و حسينيهها خدمات فراوانى انجام داد و طلاب
هامش
( 1 ) - نايب حكومت بريتانيا در هندوستان - م .