پارچههاى موسوم بقلمكار را درست ميكنند كه در ايران براى لباس و پرده و سفره و غيره به مصرف ميرسد . شهر اصفهان در قلمكارسازى شهرتى دارد و كارخانههاى زيادى براى ساختن اين نوع پارچه در اين شهر ديده مىشود . نظر باينكه در زمانهاى پيشين اين پارچهها را با قلممو نقاشى ميكردهاند آنها را قلمكار مينامند ولى اكنون با قالبهاى چوبى به ترتيبى كه سابقا در اروپا براى درست كردن كاغذهاى الوان معمول بود نقشهائى در روى پارچه سفيد بوجود ميآورند . اغلب اين پارچههاى سفيد از كارخانه هاى منچستر بايران وارد و به صورت قلمكار درميآيد .
پارچههاى قلمكار را پس از رنكآميزى چندين بار در كنار زايندهرود برده و با آب ميشويند و پس از شستوشو لعابى به آنها ميزنند تا سخت و درخشنده شود و بعد به طرز مخصوصى تا كرده و بمعرض فروش ميگذارند .
اكنون قلمكارسازى چندان رونقى ندارد زيرا كه سازندهء آن زياد و خريدار آن كم و مانند سابق بممالك خارج صادر نميگردد و فقط باندازهء احتياجات كشور ايران ساخته مىشود .
منبتكاران و زرگران
پس از عبور از اين بازار ببازار نجاران و مبلسازان و منبت كاران وارد ميشويم . صنعتگران اصفهان در ساختن اشياء چوبى مهارت قابلملاحظهاى دارند و آنها را با سليقهء خاصى منبتكارى ميكنند و لعاب ميزنند و با مفتولهاى فلزى زينت مينمايند و بساختههاى خود صورت بسيار مطلوب و خوشنمائى ميدهند .
بازار سنكتراشان نيز در مجاورت بازار نجاران واقع است ، پس از عبور از اين بازارها ببازار زرگران ميرسيم . در جلوى هردكان جعبه آئينهايست كه در آن قلابهاى روبند و بازوبند و قاب قرآن ديده مىشود . قلابهاى روبند را با اشكال قشنگى ميسازند زيرا كه تنها زينتى هستند كه زنان مىتوانند در موقع كوچه رفتن پشت سر خود را