براى تزيينات اين مسجد دقت و توجه خاصى به كار رفته و تقريبا يك ميليون تومان آنزمان صرف ساختمان آن شده است . درهاى آن را ابتدا با چوب ساخته و روپوشى از ورقههاى مس روى آنها كشيده بودند ولى شاه صفى اول سطوح آنها را با نقره بطور برجسته تزيين نمود .
بطوريكه نقل ميكنند پيراهن حضرت سيد الشهدا كه از خون گلگون شده با قرآنى كه به خط حضرت رضا نوشته شده بود در اين مسجد در جاى مخصوصى محفوظ بوده است .
از جلوخان باشكوه بلندى كه سقف آن مانند لانهء زنبوران به طرز بسيار زيبائى با كاشيهاى ظريف الوان مقرنسكارى شده و در روى آنها آيات قرآنى ديده مىشود عبور كرده و وارد حياط ميشوند . كف حياط با قطعات سنك مرمر مفروش و حوض بزرگى هم در وسط آن است كه مؤمنين با آب آن قبل از اداى نماز وضو ميسازند .
عمارات اطراف حياط دوطبقه و ديوارها هم با كتيبههاى خط كوفى تزيين يافته است . در چهار طرف حياط جلوخانهاى مرتفعى ديده مىشود كه با كاشيهاى مينائىرنك پوشيده شده است . در مقابل در ورودى جلوخانى است كه از آن وارد نمازخانه ميشوند . سقف اين جلوخان با كاشيهائى كه برنك آبى تيره و سبز در زمينهء لاجوردى باسلوب عربى نقاشى شده زينت يافته است . در جنبين جلوخان منارههائى سربرافراشته است ولى هيچوقت مؤذن مجاز نبوده كه براى گفتن اذان به بالاى آنها برود مبادا از اين رصدخانه نظرش باندرون شاهى كه در مجاورت مسجد واقع بوده بيفتد .
نقارهخانه
در انتهاى شمالى ميدان سردر بلند و مجللى است كه از آن وارد بازار بزرك موسوم بقيصريه ميشوند . در بالاى اين سردر عمارت نقارهخانه واقع است كه سابقا دستهء موزيك شاهى همهروزه موقع عصر در آنجا بآفتاب كه در شرف زوال بوده سلام ميداده است . در بالاى اين سردر نقاشيهائى ديده مىشود كه شاه عباس كبير را در جنگ با طوايف ازبك نمايش ميدهد . متأسفانه بعدها